О nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją

Z końcem łat pięćdziesiątych doszedłem do wniosku, że we wszystkich językach forma wyrazów zależy nie od dwu, ale od trzech głównych czynników, a mianowicie nie tylko od regularnego rozwoju fonetycznego i rozwoju analogicznego, ale także od tego, co nazywam nieregularnym rozwojem fonetycznym spowodo...

Ausführliche Beschreibung

Gespeichert in:
Bibliographische Detailangaben
Veröffentlicht in:Мовознавство
Datum:2015
1. Verfasser: Mańczak, W.
Format: Artikel
Sprache:Polish
Veröffentlicht: Інститут мовознавства ім. О.О. Потебні НАН України 2015
Online Zugang:https://nasplib.isofts.kiev.ua/handle/123456789/183997
Tags: Tag hinzufügen
Keine Tags, Fügen Sie den ersten Tag hinzu!
Назва журналу:Digital Library of Periodicals of National Academy of Sciences of Ukraine
Zitieren:О nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją (Про нерегулярний фонетичний розвиток, спричинений частотністю) / W. Mańczak // Мовознавство. — 2015. — № 2. — С. 26-29. — Бібліогр.: 8 назв. — пол.

Institution

Digital Library of Periodicals of National Academy of Sciences of Ukraine
id nasplib_isofts_kiev_ua-123456789-183997
record_format dspace
spelling Mańczak, W.
2022-04-30T17:19:48Z
2022-04-30T17:19:48Z
2015
О nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją (Про нерегулярний фонетичний розвиток, спричинений частотністю) / W. Mańczak // Мовознавство. — 2015. — № 2. — С. 26-29. — Бібліогр.: 8 назв. — пол.
0027-2833
https://nasplib.isofts.kiev.ua/handle/123456789/183997
Z końcem łat pięćdziesiątych doszedłem do wniosku, że we wszystkich językach forma wyrazów zależy nie od dwu, ale od trzech głównych czynników, a mianowicie nie tylko od regularnego rozwoju fonetycznego i rozwoju analogicznego, ale także od tego, co nazywam nieregularnym rozwojem fonetycznym spowodowanym frekwencją. Moim zdaniem bardzo często używane grupy wyrazowe, wyrazy i morfemy niekiedy doznają nieregularnych redukcji fonetycznych, np. wasza miłość > waszmość > waść,podobno > pono, stpol. (umrze)-ci > (umrze)-ć. Temu zagadnieniu poświęciłem trzy monografie 1 oraz mnóstwo artykułów, jednak efekty tego są bardzo skromne. Jeśli chodzi o słowniki etymologiczne języka polskiego, to o nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją w słowniku Bańkowskiego są 23 wzmianki, w słowniku Borysia 9 wzmianek, a w słowniku Długosz-Kurczabowej 15 wzmianek. Jednak w rzeczywistości tych wzmianek powinno być bez porównania więcej.
pl
Інститут мовознавства ім. О.О. Потебні НАН України
Мовознавство
О nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją
Про нерегулярний фонетичний розвиток, спричинений частотністю
On the irregular phonetic development caused by frequency
Article
published earlier
institution Digital Library of Periodicals of National Academy of Sciences of Ukraine
collection DSpace DC
title О nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją
spellingShingle О nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją
Mańczak, W.
title_short О nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją
title_full О nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją
title_fullStr О nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją
title_full_unstemmed О nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją
title_sort о nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją
author Mańczak, W.
author_facet Mańczak, W.
publishDate 2015
language Polish
container_title Мовознавство
publisher Інститут мовознавства ім. О.О. Потебні НАН України
format Article
title_alt Про нерегулярний фонетичний розвиток, спричинений частотністю
On the irregular phonetic development caused by frequency
description Z końcem łat pięćdziesiątych doszedłem do wniosku, że we wszystkich językach forma wyrazów zależy nie od dwu, ale od trzech głównych czynników, a mianowicie nie tylko od regularnego rozwoju fonetycznego i rozwoju analogicznego, ale także od tego, co nazywam nieregularnym rozwojem fonetycznym spowodowanym frekwencją. Moim zdaniem bardzo często używane grupy wyrazowe, wyrazy i morfemy niekiedy doznają nieregularnych redukcji fonetycznych, np. wasza miłość > waszmość > waść,podobno > pono, stpol. (umrze)-ci > (umrze)-ć. Temu zagadnieniu poświęciłem trzy monografie 1 oraz mnóstwo artykułów, jednak efekty tego są bardzo skromne. Jeśli chodzi o słowniki etymologiczne języka polskiego, to o nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją w słowniku Bańkowskiego są 23 wzmianki, w słowniku Borysia 9 wzmianek, a w słowniku Długosz-Kurczabowej 15 wzmianek. Jednak w rzeczywistości tych wzmianek powinno być bez porównania więcej.
issn 0027-2833
url https://nasplib.isofts.kiev.ua/handle/123456789/183997
citation_txt О nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją (Про нерегулярний фонетичний розвиток, спричинений частотністю) / W. Mańczak // Мовознавство. — 2015. — № 2. — С. 26-29. — Бібліогр.: 8 назв. — пол.
work_keys_str_mv AT manczakw onieregularnymrozwojufonetycznymspowodowanymfrekwencja
AT manczakw proneregulârniifonetičniirozvitokspričineniičastotnístû
AT manczakw ontheirregularphoneticdevelopmentcausedbyfrequency
first_indexed 2025-11-25T13:15:11Z
last_indexed 2025-11-25T13:15:11Z
_version_ 1850515383469998080
fulltext WITOLD MAŃCZAK O NIEREGULARNYM ROZWOJU FONETYCZNYM SPOWODOWANYM FREKWENCJĄ _____________ Z końcem łat pięćdziesiątych doszedłem do wniosku, że we wszystkich językach forma wyrazów zależy nie od dwu, ale od trzech głównych czynników, a mianowicie nie tylko od regularnego rozwoju fonetycznego i rozwoju analogicznego, ale także od tego, co nazywam nieregularnym rozwojem fonetycznym spowodowanym frekwencją. Moim zdaniem bardzo często używane grupy wyrazowe, wyrazy i morfemy niekiedy doznają nieregularnych redukcji fonetycznych, np. wasza miłość > waszmość > waść,podobno > pono, stpol. (umrze)-ci > (umrze)-ć. Temu zagadnieniu poświęciłem trzy monografie 1 oraz mnóstwo artykułów, jednak efekty tego są bardzo skromne. Jeśli chodzi o słowniki etymologiczne języka polskiego, to o nieregularnym rozwoju fonetycznym spowo­ dowanym frekwencją w słowniku Bańkowskiego są 23 wzmianki, w słowniku Borysia 9 wzmianek, a w słowniku Długosz-Kurczabowej 15 wzmianek. Jednak w rzeczy­ wistości tych wzmianek powinno być bez porównania więcej. 0 doniosłości nieregularnego rozwoju fonetycznego spowodowanego frekwencją świadczy fakt, że rozwój ten zachodzi we wszystkich językach świata, z tym że w jednych językach występuje on na większą skalę niż w innych. Np. rozwój ten zachodzi częściej w angielskim niż w niemieckim, częściej we francuskim niż w hiszpańskim, częściej w polskim niż w rosyjskim. Jeśli chodzi o polszczyznę, przyjrzyjmy się początkowi Pana Tadeusza Mickiewicza: «Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie. Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie. Panno święta, co Jasnej bronisz Częstochowy I w Ostrej świecisz Bramie. Ty, co gród zamkowy Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludeml Jak mnie dziecko do zdrowia powróciłaś cudem {Gdy od płaczącej matki pod Twoją opiekę Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę. I zaraz mogłem pieszo do Twych świątyń progu Iść za wrócone życie podziękować Bogu)». Ja łje s t zredukowaną postaciąjako. 1 Mańczak W. Le développement phonétique des langues romanes et la fréquence. — Kraków, 1969; Mańczak W. Słowiańska fonetyka historyczna a frekwencja.— Kraków, 1977; Mańczak W. Frequenzbedingter unregelmäßiger Lautwandel in den germanischen Sprachen.— Wrocław, 1987. O WITOLD MAŃCZAK, 2015 26 ISSN 0027-2833. Мовознавство, 2015, № 2 W ile < *jele zaszła redukcja stopnia otwarcia samogłoski (e > i), charak­ terystyczna dla nieregularnego rozwoju fonetycznego spowodowanego frekwencją. W cię zaszła nieregularna redukcja grupy spółgłoskowej, która się zachowała w twój. W cenić, iść,podziękować zaszła redukcja -ci do -ć, o której już wyżej była mowa. W ten, stracił zaszła nieregularna redukcja pie. *-os do psł. *-ъ, podczas gdy w słowo, niebo pie. *-os prawidłowo przeszło w -o. Tylko jest zredukowaną postacią psł. *toliko. W się zaszła nieregularna redukcja grupy spółgłoskowej, która przetrwała w swój. Dowie jest zredukowaną postacią psł. *dovéstb. W kto zaszła nieregularna redukcja nagłosowego *ko-, które się zachowało w ros. kotoryj. Dziś jest zredukowaną postacią *dbm sb. Twą; jest zredukowaną postacią twoją, przy czym należy podkreślić, że w językach słowiańskich kontrakcja samogłosek nie jest regularną zmianą fonetyczną, i tym się tłumaczy, że w każdym języku słowiańskim formy nieściągnięte typu stoję, wujem znacznie przeważają nad ściągniętymi. freest zredukowaną postacią elementu, który się regularnie zachował np. w wą-wóz. W całej, Ostrej końcówka -ej jest zredukowaną postacią *-e-jeji. W widzę, opisuję, tęsknię końcówka -ę jest zredukowaną postacią pie. *-omi2. Jest bardzo możliwe, że po jest zredukowaną postacią pie. *apo. W święta końcówka -a jest zredukowaną postacią *-a-ja. Co jest zredukowaną postacią formy, która w postaci regularnej przetrwała w ses. ceso. W jasnej, płaczącej końcówka -ej jest zredukowaną postacią *-y-jeje. W bronisz, zabraniasz końcówka -sz jest nieregularna, jeśli ją zestawić ze scs. -Si. W Częstochowy, matki końcówka -y, -i < pie. *-ăs wykazuje redukcję stopnia otwarcia samogłoski, charakterystyczną dla nieregularnego rozwoju fonetycznego spowodowanego frekwencją. W gród (acc. sg.) pie. *-om nieregularnie się zredukowało do psł. *-ъ. W zamkowy, nowogródzki, ofiarowany końcówka -у, -г jest zredukowaną postacią *-b-jb. Z jest zredukowaną postacią elementu, który prawidłowo przetrwał w słowach typu są-siad. W wiernym końcówka -ym jest zredukowaną postacią *-omb-jimb. Jeśli chodzi o ludem, cudem, należy wspomnieć o tym, że w Wizerunku Reja występuje siedm, ośm, ale zawsze -em, zatem w końcówce instr. sg. doszło do nieregularnej dyspalatalizacji. W dziecko końcówka -o jest zredukowaną postacią pie. *-om. Gdy jest zredukowaną postacią kiedy. Nieregularny rozwój fonetyczny spowodowany frekwencją niekiedy polega na nieregularnych udźwięcznieniach 3, co m. in. miało miejsce w od, zestawionym np. z ros. ot. Jeśli pod zestawić ze spód, widać, że w pod doszło do nieregularnego skrócenia samogłoski. W martwą końcówka -ą powstała na skutek nieprawidłowego skrócenia *-Q-ję. Nieregularny rozwój fonetyczny spowodowany frekwencją niekiedy polega na zrastaniu się słów, co miało miejsce w zaraz < za raz. 2 Mańczak W. Słowiańska fonetyka historyczna...— S. 279-282. 3 Mańczak W. Sonorisations irrégulières dans les langues indo-européennes // Maked. jazik 32-33,— 1982,— S. 433^139. ______________________ O nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją ISSN 0027-2833. Мовознавство, 2015, № 2 27 W mogłem końcówka -em jest zredukowaną postacią stpol.yeim. Twych jest zredukowaną postacią twoich. W świątyń doszło do nieregularnej redukcji pie. *-бт do psł. *-ь. Jeśli za zestawić z lit. aźuo, widać, że w słowie polskim doszło do nieregularnego zaniku samogłoski początkowej. We wrócone końcówka -e jest zredukowaną postacią *-o-je. W Bogu końcówka -u jest zredukowaną postacią pie. *-ói. W przeanalizowanym fragmencie Pana Tadeusza ponad 60 % słów doznało nieregularnego rozwoju fonetycznego spowodowanego frekwencją, co świadczy o tym, jak ważną rolę odgrywa w języku ten rozwój. Ponieważ przemilczanie mojej teorii nieregularnego rozwoju fonetycznego spowodowanego frekwencją trwa już ponad 50 lat, zwróciłem się do Z. Szkutnika, profesora matematyki stosowanej na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, z prośbą o wydanie opinii w tej sprawie. Równocześnie udostępniłem mu swoje prace dotyczące 1) występowania zdecydowanej większości wyrazów o nieregularnych redukcjach fonetycznych w pierwszym tysiącu słów notowanych na listach frek- wencyjnych dla języków francuskiego i hiszpańskiego 4; 2) znanego w gramatyce łacińskiej tzw. skrócenia jambicznego (ciąg sylaba krótka, sylaba długa > sylaba krótka, sylaba krótka) zachodzącego już u Plauta5; 3) miejsca form wykazujących nieregularne redukcje fonetyczne na liście frekwencyjnej wyrazów umieszczonych w indeksie do wydanego w 1971 r. przez W. Kuraszkiewicza Wizerunku R eja6. Na podstawie tych danych zebranych przeze mnie Z. Szkutnik sformułował następującą opinię: Istnienie związku między frekwencją wyrazów a częstością występowania niere­ gularnych redukcji fonetycznych jest niewątpliwe w świetle wyników analizy odpo­ wiednich tabel dotyczących języków francuskiego i hiszpańskiego, a także wypadków skrócenia jambicznego u Plauta i wyrazów o nieregularnym rozwoju fonetycznym użytych w Wizerunku Reja. Świadczą o tym następujące wskaźniki ilościowe: 1) Współczynnik gamma Goodmana-Kruskala wynosi — dla języka francuskiego 0,91 z przedziałem ufności (0,86; 0,96); — dla języka hiszpańskiego 0,92 z przedziałem ufności (0,85; 0,98); — dla tekstu Plauta 0,81 z przedziałem ufności (0,73; 0,86); — dla tekstu Reja 0,85 z przedziałem ufności (0,81; 0,88). Współczynnik gamma ma interpretację podobną do zwykłego współczynnika korelacji dla cech ilościowych, ale stosuje się go do badania siły związku cech jakościowych o wartościach uporządkowanych. Podane przedziały ufności były konstruowane na poziomie ufności 0,95. 2) We wszystkich przypadkach dokładny test Fishera odrzuca hipotezę o nieza­ leżności frekwencji wyrazów i częstości nieregularnych redukcji fonetycznych na każdym rozsądnym poziomie (tzw. P-wartości są w obu przypadkach mniejsze od 10"7, co można interpretować w ten sposób, że gdyby pojawianie się redukcji było niezależne od frekwencji wyrazów, to szansa otrzymania tabel takich jak analizowane byłaby mniejsza niż 1 na 10 milionów) 1. Wyjaśnienie natury zauważonego bardzo silnego związku może nastąpić tylko przy użyciu argumentów językoznawczych. Liczne argumenty i przykłady opisane 4 Mańczak W. 50-lecie nieregularnego rozwoju fonetycznego spowodowanego frek­ wencją // Biul. Polsk. Tow-wa Językoznawczego 65.— 2009.— S. 237-246. 5 Mańczak W Problemy językoznawstwa ogólnego.— Wrocław, 1996. — S. 73. 6 Mańczak W. Słowiańska fonetyka historyczna...— S. 315. 7 Więcej informacji o współczynniku gamma i o dokładnym teście Fishera można znaleźć np. w monografii: Agresti A. Categorical Data Analysis.— 2-е wyd.— Wiley ; New York, 2002. Witold Mańczak_________________________________________________________________ 28 ISSN 0027-2833. Мовознавство, 2015, № 2 przez prof. Mańczaka wydają się tłumaczyć zauważone zjawisko w bardzo kon­ sekwentny sposób. Przytoczona opinia profesora matematyki stosowanej o mojej teorii jest dla mojej teorii niesłychanie korzystna i dlatego miałem nadzieję, że opublikowanie tej opinii sprawi, że stosunek językoznawców do mojej teorii zmieni się w istotny sposób. Tymczasem ogromna większość językoznawców moją teorię nadal przemilcza, co jest w najwyższym stopniu zdumiewające. Jeśli nawet argument, że szansa, żeby moja teoria była błędna, jest mniejsza niż 1 na 10 milionów, nie wystarcza do tego, żeby moją teorię uznać za prawdziwą, to ręce mi opadają i proszę, żeby ktoś zechciał zdradzić, jaki argument przekonałby językoznawców o prawdziwości mojej teorii. W całej tej sprawie jedyny jasny punkt stanowi fakt, że się ostatnio ukazało 5 artykułów, które w większej lub mniejszej mierze moją teorię aprobują8. Oby takich artykułów ukazywało się więcej. (Краків, Польща) ______________________ O nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją 8 Walczak В. Witolda Mańczaka teoria nieregularnego rozwoju fonetycznego spowo­ dowanego frekwencją — koncepcja zasadna czy błędna // Studia Językoznawcze.— 2010.— 9.— S. 285-294; Bochnakowa A., Szkutnik Z. O półwieczu pewnej koncepcji językoznawczej (w nawiązaniu do tekstu W. Mańczaka w BPTJ 2009 // Biul. Polsk. Tow-wa Językoznawczego.— 2011.— 67.— S. 317-314; Kraska-Szlenk I. Teoria ‘niere­ gularnego rozwoju fonetycznego spowodowanego frekwencją’ Witolda Mańczaka i jej znaczenie dla językoznawstwa // Ibid.— S. 321-327; KiklewiczA. Častota upotreblenija как faktor funkcionirovanija i izmenenija jazykovych edinic raźnych urovnej // Pala- nistyka — Polonistika — Polonistyka.— 2013.— S. 23-50; Sosnowski R. Frequenza e oltre. Alcune forze in gioco nell’etimologia e nella morfologia del verbo andare // Linguistique romane et linguistique indo-européenne. Mélanges offerts a Witold Mańczak a l’occasion de son 90e anniversaire.— Kraków, 2014. ISSN 0027-2833. Мовознавство, 2015, № 2 29