Dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce

Artykuł omawia przekształcenia miejscowości stanowiące dawniej radzieckie bazy wojskowe, jakie dokonały się po wycofaniu wojsk radzieckich w latach 1991–1993. Analiza dotyczy trzech tego typu baz – w Bornem Sulinowie (Polska), Milovicach (Czechy) oraz w rejonie Gulbene (Łotwa), a badania prowadzone...

Ausführliche Beschreibung

Gespeichert in:
Bibliographische Detailangaben
Veröffentlicht in:Народна творчість та етнологія
Datum:2022
1. Verfasser: Demski, D.
Format: Artikel
Sprache:Polish
Veröffentlicht: Інститут мистецтвознавства, фольклористики та етнології iм. М.Т. Рильського НАН України 2022
Schlagworte:
Online Zugang:https://nasplib.isofts.kiev.ua/handle/123456789/203667
Tags: Tag hinzufügen
Keine Tags, Fügen Sie den ersten Tag hinzu!
Назва журналу:Digital Library of Periodicals of National Academy of Sciences of Ukraine
Zitieren:Dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce / D. Demski // Народна творчість та етнологія. — 2022. — № 4. — С. 42-53. — Бібліогр.: 22 назв. — пол.

Institution

Digital Library of Periodicals of National Academy of Sciences of Ukraine
id nasplib_isofts_kiev_ua-123456789-203667
record_format dspace
spelling Demski, D.
2025-06-06T11:23:37Z
2022
Dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce / D. Demski // Народна творчість та етнологія. — 2022. — № 4. — С. 42-53. — Бібліогр.: 22 назв. — пол.
0130-6936
https://nasplib.isofts.kiev.ua/handle/123456789/203667
355.32(438+474.3+437.3:47+57):39“199/202”
https://doi.org/10.15407/nte2022.04.042
Artykuł omawia przekształcenia miejscowości stanowiące dawniej radzieckie bazy wojskowe, jakie dokonały się po wycofaniu wojsk radzieckich w latach 1991–1993. Analiza dotyczy trzech tego typu baz – w Bornem Sulinowie (Polska), Milovicach (Czechy) oraz w rejonie Gulbene (Łotwa), a badania prowadzone były w latach 2005–2020 i zakończone z powodu ograniczen wywołanych pandemią koronawirusa. Transformacje tych miejsc i zaadaptowanie dawnej infrastruktury do nowej sytuacji w miastach zamieszkalych przez ludność cywilną przedstawiam z pozycji ‘wystawienniczej’. Wychodzę z założenia, że po odejściu wojsk rosyjskich decyzje, co do przyszłości miasta należały również do lokalnej ludności. Generalnie to miescowe władze lokalne miały w latach 1993–2020 największy wpływ na rozwój tych miast (Borne Sulinowo, Milovice). W wyniku tych decyzji rozwój poszedł w różnych kierunkach -cele, kierunek, stosunek do trudnej przeszłości, uwarunkowania w kontekście historycznym i geograficznym – i to jest przedmiotem analizy. Można zaobserwować zderzenie długoterminowych strategii państwowych z taktyką używaną przez jednostki, w tym praktyki codzienne. Jak się okazuje, często kształt przemian nadawała lokalna jednostkowa sprawczość a nie dalekosiężne plany i struktury. Porównując działania i zmiany w tych trzech miejscowościach zwracam uwagę na tzw. mise-en-scene, pojęcie stosowane w sferze teatru i filmu, ale także w etnografii, rozumianej jako wyznaczanie terenu. Właśnie takie praktyki formowały odrębny ‘mikrokosmos’, który później służył jako atrakcja dla przyjezdnych i turystów. Zestawienie badań w tych trzech miejscowości przyniosło wnioski, że każda niesie inną historią wynikłą w odmiennym kontekście, a co za tym idzie specyficzny przekaz: współczesne miasto otwarte na przyszłość wykorzystujące również swoją unikalną militarną przeszłość (Borne Sulinowo), miasto nastawione na rozrywkę wykorzystujące do tego rozbudowane powojskowe przestrzenie, np. lotnisko, budynki (Milovice) oraz raczej pozostawienie śladów w lesie i zamazywanie tej nieodległej przeszłości (rejon Gulbene). Każda z tych miejscowości zmaga się ze swoją trudną i niechcianą przeszłością, ale z upływem czasu nabieranie dystansu do niej manifestuje się na różnorodne sposoby (rozrywka, muzea, przedstawienia pamięci, festiwale pojazdów wojennych itp.).
The site of the former Soviet military base changed after the withdrawal of the Soviet army in 1991–1993 is discussed in the article. The analysis concerns the former military bases in Borne Sulinowo (Poland), Milovice (Czech Republic) and the former missile bases near Gulbene (Latvia) and three fieldworks have been taken in 2005–2020 and finished because of the coronavirus pandemic. Transformation of these places and adaptation of the old infrastructure to the new situation in cities inhabited by civilians from the “exhibitionary” position is considered. My assumption is that after the departure of Russians, the key decisions on the future belonged to the local population of cities (Borne Sulinowo, Milovice). As a result of these decisions, development went in different directions—various goals, direction, attitude toward the difficult past, historical, geographical, and political contexts—are the subject of analysis. We can observe a clash between long-term state strategies and the tactic used by individuals, including everyday practice. Comparing the activities and changes in these three localities, I pay attention to the so-called mise-en-scène, a concept named in the sphere of theater and film but also in ethnography, understood as delineating the area. Such practices formed a separate ‘microcosm’, which later served as an attraction for visitors. The juxtaposition showed that each place carried a different story emerging in a different context and thus given a specific message: a modern city opened to the future, although using its unique (both German and Soviet) military past (Borne Sulinowo), a city focused on entertainment and using extensive former military spaces like airfields and buildings (Milovice), or blurring the traces of a not very distant past (Gulbene area). Each of these places struggles with its troubled and unwanted past; however, over time, gaining distance, it is manifested in various ways (through entertainment, museums, attempts to present memory, war vehicle festivals, etc.).
pl
Інститут мистецтвознавства, фольклористики та етнології iм. М.Т. Рильського НАН України
Народна творчість та етнологія
Культур-антропологічні зарубіжні студії
Dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce
Former Soviet Military Bases from the Perspective of Thirty Years: An Ethnographic Mise-en-scene
Article
published earlier
institution Digital Library of Periodicals of National Academy of Sciences of Ukraine
collection DSpace DC
title Dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce
spellingShingle Dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce
Demski, D.
Культур-антропологічні зарубіжні студії
title_short Dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce
title_full Dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce
title_fullStr Dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce
title_full_unstemmed Dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce
title_sort dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce
author Demski, D.
author_facet Demski, D.
topic Культур-антропологічні зарубіжні студії
topic_facet Культур-антропологічні зарубіжні студії
publishDate 2022
language Polish
container_title Народна творчість та етнологія
publisher Інститут мистецтвознавства, фольклористики та етнології iм. М.Т. Рильського НАН України
format Article
title_alt Former Soviet Military Bases from the Perspective of Thirty Years: An Ethnographic Mise-en-scene
issn 0130-6936
url https://nasplib.isofts.kiev.ua/handle/123456789/203667
citation_txt Dawne radzieckie bazy wojskowe z perspektywy 30 lat: etnograficzne mise-en-sce / D. Demski // Народна творчість та етнологія. — 2022. — № 4. — С. 42-53. — Бібліогр.: 22 назв. — пол.
work_keys_str_mv AT demskid dawneradzieckiebazywojskowezperspektywy30latetnograficznemiseensce
AT demskid formersovietmilitarybasesfromtheperspectiveofthirtyyearsanethnographicmiseenscene
first_indexed 2025-12-07T18:53:49Z
last_indexed 2025-12-07T18:53:49Z
_version_ 1850876760766283776
description Artykuł omawia przekształcenia miejscowości stanowiące dawniej radzieckie bazy wojskowe, jakie dokonały się po wycofaniu wojsk radzieckich w latach 1991–1993. Analiza dotyczy trzech tego typu baz – w Bornem Sulinowie (Polska), Milovicach (Czechy) oraz w rejonie Gulbene (Łotwa), a badania prowadzone były w latach 2005–2020 i zakończone z powodu ograniczen wywołanych pandemią koronawirusa. Transformacje tych miejsc i zaadaptowanie dawnej infrastruktury do nowej sytuacji w miastach zamieszkalych przez ludność cywilną przedstawiam z pozycji ‘wystawienniczej’. Wychodzę z założenia, że po odejściu wojsk rosyjskich decyzje, co do przyszłości miasta należały również do lokalnej ludności. Generalnie to miescowe władze lokalne miały w latach 1993–2020 największy wpływ na rozwój tych miast (Borne Sulinowo, Milovice). W wyniku tych decyzji rozwój poszedł w różnych kierunkach -cele, kierunek, stosunek do trudnej przeszłości, uwarunkowania w kontekście historycznym i geograficznym – i to jest przedmiotem analizy. Można zaobserwować zderzenie długoterminowych strategii państwowych z taktyką używaną przez jednostki, w tym praktyki codzienne. Jak się okazuje, często kształt przemian nadawała lokalna jednostkowa sprawczość a nie dalekosiężne plany i struktury. Porównując działania i zmiany w tych trzech miejscowościach zwracam uwagę na tzw. mise-en-scene, pojęcie stosowane w sferze teatru i filmu, ale także w etnografii, rozumianej jako wyznaczanie terenu. Właśnie takie praktyki formowały odrębny ‘mikrokosmos’, który później służył jako atrakcja dla przyjezdnych i turystów. Zestawienie badań w tych trzech miejscowości przyniosło wnioski, że każda niesie inną historią wynikłą w odmiennym kontekście, a co za tym idzie specyficzny przekaz: współczesne miasto otwarte na przyszłość wykorzystujące również swoją unikalną militarną przeszłość (Borne Sulinowo), miasto nastawione na rozrywkę wykorzystujące do tego rozbudowane powojskowe przestrzenie, np. lotnisko, budynki (Milovice) oraz raczej pozostawienie śladów w lesie i zamazywanie tej nieodległej przeszłości (rejon Gulbene). Każda z tych miejscowości zmaga się ze swoją trudną i niechcianą przeszłością, ale z upływem czasu nabieranie dystansu do niej manifestuje się na różnorodne sposoby (rozrywka, muzea, przedstawienia pamięci, festiwale pojazdów wojennych itp.). The site of the former Soviet military base changed after the withdrawal of the Soviet army in 1991–1993 is discussed in the article. The analysis concerns the former military bases in Borne Sulinowo (Poland), Milovice (Czech Republic) and the former missile bases near Gulbene (Latvia) and three fieldworks have been taken in 2005–2020 and finished because of the coronavirus pandemic. Transformation of these places and adaptation of the old infrastructure to the new situation in cities inhabited by civilians from the “exhibitionary” position is considered. My assumption is that after the departure of Russians, the key decisions on the future belonged to the local population of cities (Borne Sulinowo, Milovice). As a result of these decisions, development went in different directions—various goals, direction, attitude toward the difficult past, historical, geographical, and political contexts—are the subject of analysis. We can observe a clash between long-term state strategies and the tactic used by individuals, including everyday practice. Comparing the activities and changes in these three localities, I pay attention to the so-called mise-en-scène, a concept named in the sphere of theater and film but also in ethnography, understood as delineating the area. Such practices formed a separate ‘microcosm’, which later served as an attraction for visitors. The juxtaposition showed that each place carried a different story emerging in a different context and thus given a specific message: a modern city opened to the future, although using its unique (both German and Soviet) military past (Borne Sulinowo), a city focused on entertainment and using extensive former military spaces like airfields and buildings (Milovice), or blurring the traces of a not very distant past (Gulbene area). Each of these places struggles with its troubled and unwanted past; however, over time, gaining distance, it is manifested in various ways (through entertainment, museums, attempts to present memory, war vehicle festivals, etc.).