Multiple modules of continuity and the best approximations of periodic functions in metric spaces

It is proved that, under the condition $M_{\Psi} \Bigl( \frac 12\Bigr) < 1$, where $M_{\Psi}$ is a stretching function $\Psi$ in the space $L_{\Psi}$ , the Jackson inequalities $$\sup_n \sup_{f\in L_{\Psi}, f\not = \text{const}} \frac{E_{n-1}(f)_{\Psi} }{\omega_k \Bigl(f, \frac{\pi}n \Bigr...

Ausführliche Beschreibung

Gespeichert in:
Bibliographische Detailangaben
Datum:2018
Hauptverfasser: Pichugov, S. A., Пичугов, С. А.
Format: Artikel
Sprache:Russisch
Veröffentlicht: Institute of Mathematics, NAS of Ukraine 2018
Online Zugang:https://umj.imath.kiev.ua/index.php/umj/article/view/1588
Tags: Tag hinzufügen
Keine Tags, Fügen Sie den ersten Tag hinzu!
Назва журналу:Ukrains’kyi Matematychnyi Zhurnal
Завантажити файл: Pdf

Institution

Ukrains’kyi Matematychnyi Zhurnal
_version_ 1860507394886336512
author Pichugov, S. A.
Пичугов, С. А.
Пичугов, С. А.
author_facet Pichugov, S. A.
Пичугов, С. А.
Пичугов, С. А.
author_sort Pichugov, S. A.
baseUrl_str https://umj.imath.kiev.ua/index.php/umj/oai
collection OJS
datestamp_date 2019-12-05T09:19:33Z
description It is proved that, under the condition $M_{\Psi} \Bigl( \frac 12\Bigr) < 1$, where $M_{\Psi}$ is a stretching function $\Psi$ in the space $L_{\Psi}$ , the Jackson inequalities $$\sup_n \sup_{f\in L_{\Psi}, f\not = \text{const}} \frac{E_{n-1}(f)_{\Psi} }{\omega_k \Bigl(f, \frac{\pi}n \Bigr)_{\Psi}} < \infty,$$ are true; here, $E_{n-1}(f)_{\Psi}$ is the best approximation of $f$ by trigonometric polynomials of degree at most $n - 1$ and $\omega_k \Bigl(f, \frac{\pi}n \Bigr)_{\Psi}$ is the modulus of continuity of $f$ of order $k$, $k \in N$. We study necessary and sufficient conditions for the function $f$ under which the following relation is true: $E_{n-1}(f)_{\Psi} \asymp \omega_k \Bigl(f, \frac{\pi}n \Bigr)_{\Psi}.$
first_indexed 2026-03-24T02:08:37Z
format Article
fulltext УДК 517.5 С. А. Пичугов (Днепропетр. нац. ун-т ж.-д. трансп.) КРАТНЫЕ МОДУЛИ НЕПРЕРЫВНОСТИ И НАИЛУЧШИЕ ПРИБЛИЖЕНИЯ ПЕРИОДИЧЕСКИХ ФУНКЦИЙ В МЕТРИЧЕСКИХ ПРОСТРАНСТВАХ It is proved that, under the condition M\Psi \Bigl( 1 2 \Bigr) < 1, where M\Psi is a stretching function \Psi in the space L\Psi , the Jackson inequalities \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} n \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} f\in L\Psi ,f \not =const En - 1(f)\Psi \omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) \Psi < \infty , are true; here, En - 1(f)\Psi is the best approximation of f by trigonometric polynomials of degree at most n - 1 and \omega k(f, h)\Psi is the modulus of continuity of f of order k, k \in N. We study necessary and sufficient conditions for the function f under which the following relation is true: En - 1(f)\Psi \asymp \omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) \Psi . Доведено, що за умови M\Psi \Bigl( 1 2 \Bigr) < 1, де M\Psi — функцiя розтягування \Psi у просторi L\Psi , виконуються нерiвностi Джексона \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} n \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} f\in L\Psi ,f \not =const En - 1(f)\Psi \omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) \Psi < \infty . Тут En - 1(f)\Psi — найкраще наближення f тригонометричними полiномами степеня не вищого за n - 1, \omega k(f, h)\Psi — модуль неперервностi f порядку k, k \in N. Дослiджуються необхiднi i достатнi умови на функцiю f для виконання спiввiдношення En - 1(f)\Psi \asymp \omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) \Psi . 1. Введение. Пусть \Omega — множество функций \Psi : R1 + \rightarrow R1 +, являющихся модулем непрерыв- ности, т. е. \Psi — непрерывная неубывающая функция, \Psi (0) = 0, \Psi (x + y) \leq \Psi (x) + \Psi (y) для всех x, y \in R1 +; функции f(x), x \in R1, — действительнозначные, имеющие период 2\pi ; T = [ - \pi , \pi ] — основной тор периодов; L0 \equiv L0(T ) — множество таких функций, которые почти всюду на T конечны и измеримы; для \Psi \in \Omega множество L\Psi : L\Psi \equiv L\Psi (T ) = \left\{ f \in L0 : \| f\| \Psi = 1 2\pi \int T \Psi (| f(x)| )dx < \infty \right\} , является линейным метрическим пространством с метрикой \rho (f, g)\Psi = \| f - g\| \Psi . В частности, с помощью функции \varphi (t) = t(1 + t) - 1, \varphi \in \Omega , в L0 вводится метрика \rho (f, g)0 = \int T \varphi \bigl( | f(x) - g(x)| \bigr) dx, порождающая сходимость по мере, а в случае \varphi (t) = tp, 0 < p < 1, получаем метрические пространства Lp. Пусть Tn(x) = \sum n k= - n cke ikx — действительнозначный тригонометрический полином сте- пени n, En(f)\Psi = \mathrm{i}\mathrm{n}\mathrm{f} \{ ck\} \| f - Tn\| \Psi — наилучшее приближение f такими полиномами в пространстве L\Psi , c\bigcirc С. А. ПИЧУГОВ, 2018 ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 5 699 700 С. А. ПИЧУГОВ \Delta tf(x) = f(x+ t) - f(x), \Delta k t = \Delta t(\Delta k - 1 t ), k \in N, \omega k(f, h)\Psi = \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} | t| \leq h \| \Delta k t f\| \Psi , h \geq 0, — модуль непрерывности порядка k функции f в пространстве L\Psi (в случае k = 1 вместо \omega 1(f, h)\Psi будем писать \omega (f, h)\Psi ). Рассмотрим задачу о выполнении в пространствах L\Psi следующих соотношений (нера- венств Джексона): \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} n>0 \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} f\in L\Psi ,f \not =const En - 1(f)\Psi \omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) \Psi < \infty . (1) В пространствах Lp, p \in (0, 1), при k = 1 соотношения (1) доказаны в работах [1, 2], для k > 1 — в [3]. В дальнейшем в [4] предложен новый метод доказательства (1) для всех k \in N. При исследовании неравенств (1) в шкале пространств L\Psi важную роль играет понятие функции растяжения. Пусть \beta (t), t \in (0,\infty ), — произвольная строго положительная всюду конечная функция. Ее функцией растяжения называют [5] (гл. II, § 1) функцию M\beta (s), s \in (0,\infty ), M\beta (s) := \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} t>0 \beta (st) \beta (t) . Известно [5], что для функции M\beta существует число \gamma \beta (нижний показатель растяжения функции \beta ) такое, что M\beta (s) \geq s\gamma \beta \forall s \in [0, 1], и для любого \varepsilon > 0 при 0 < s < 1 M\beta (s) \leq \leq C\varepsilon s \gamma \beta - \varepsilon с некоторой постоянной C\varepsilon . Заметим, что \gamma \beta \in [0, 1] для \beta \in \Omega , и в этом случае функция M\beta (s) в правой окрестности нуля ведет себя следующим образом: либо M\beta (s) \equiv 1 для всех s \in (0, 1] (случай \gamma \beta = 0), либо M\beta (+0) = 0 (случай \gamma \beta > 0). В [6] доказано, что в пространстве L\Psi при k = 1 неравенство Джексона (1) выполнено тогда и только тогда, когда \gamma \Psi > 0. Случай k > 1 оставался открытым. В п. 2 мы докажем неравенства Джексона (1) в случае k > 1 для некоторого класса про- странств L\Psi . В п. 3 приведены конструктивные характеристики классов H\alpha k (L\Psi ), H\alpha k (L\Psi ) = \bigl\{ f \in L\Psi : \omega k(f, h)\Psi \leq Cf \cdot h\alpha \bigr\} . В п. 4 исследуется задача С. Б. Стечкина о точном обращении неравенств Джексона в L\Psi , т. е. необходимые и достаточные условия на функцию f для того, чтоб выполнялось соотношение En - 1(f)\Psi \asymp \omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) \Psi . 2. Теорема Джексона в \bfitL \Psi для кратных модулей непрерывности. Теорема 1. Пусть \Psi \in \Omega , k = 2, 3, . . . . 1. Если M\Psi \biggl( 1 2 \biggr) < 1, то выполняются соотношения (1). ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 5 КРАТНЫЕ МОДУЛИ НЕПРЕРЫВНОСТИ И НАИЛУЧШИЕ ПРИБЛИЖЕНИЯ . . . 701 2. Если \gamma \Psi = 0, то для любой последовательности \{ \alpha n\} , \alpha n > 0, \alpha n \downarrow 0 \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} n \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} f\in L\Psi ,f \not =const En - 1(f)\Psi \omega k(f, \alpha n)\Psi = \infty . (2) Метод доказательства неравенства Джексона (1) в Lp, 0 < p < 1, разработанный в [4], имеет большую общность. Многие этапы доказательства с естественными изменениями оста- ются в силе в более общем случае пространств L\Psi . При этом на разных этапах возникают разные требования к поведению функции \Psi . Мы следуем этому методу доказательства. При изложении, по возможности, ограничиваемся краткими комментариями, акцентируя внимание на тех местах, где по существу используется специфика метрики L\Psi , и опускаем технические детали, которые есть в [4], связанные с алгебраическими преобразованиями. С помощью функции \nu (s) : R \rightarrow R такой, что: 1) \nu (s) = 1 для s \in [ - 1, 1] и \nu (s) = 0 для | s| \geq 2; 2) \nu ( - s) = \nu (s); 3) \nu (s) \in C\infty (R), определим тригонометрический полином Vn(x) := \sum | k| \leq 2n \nu \biggl( k n \biggr) eikx степени не выше 2n - 1, который является аналогом классических полиномов Валле Пуссена. Для произвольного натурального N, N \geq 3n, построим на периоде [0, 2\pi ] систему равно- отстоящих точек tj = 2\pi j N , j = 1, . . . , N, и для \lambda \in R определим полиномиальные операто- ры Vn,\lambda : Vn,\lambda (f ;x) = 1 N N\sum j=1 f(tj + \lambda )Vn(x - tj - \lambda ). Если \gamma \Psi > 0, то [6] \bigm\| \bigm\| \bigm\| \bigm\| 1nVn \bigm\| \bigm\| \bigm\| \bigm\| M\Psi \leq C1 1 n , и если N \leq C2n, то 1 2\pi 2\pi \int 0 \| Vn,\lambda (f)\| \Psi d\lambda \leq \leq N\sum j=1 1 2\pi 2\pi \int 0 1 2\pi 2\pi \int 0 \Psi (| f(tj + \lambda )| )M\Psi \biggl( \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| Vn(x - tj - \lambda ) N \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \biggr) dx d\lambda = = N\| f\| \Psi \bigm\| \bigm\| \bigm\| \bigm\| Vn N \bigm\| \bigm\| \bigm\| \bigm\| M\Psi \leq C3\| f\| \Psi , (3) т. е. при условии \gamma \Psi > 0 нормы операторов Vn,\lambda в среднем по сдвигам \lambda равномерно ограни- чены по n (если N имеет порядок роста n). Пусть \tau h — оператор сдвига аргумента на h, т. е. \tau hg(x) = g(x+ h). Для операторов A,B через [A,B] обозначим их коммутатор: [A,B] = AB - BA. ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 5 702 С. А. ПИЧУГОВ В дальнейшем положим N = 2d \bigl( \bigl[ 2 \gamma \Psi \bigr] \bigr) 2(2n - 1) - 1 + 1, где d (l) n = n(l + 1) - l. При таком выборе N в [8] доказано, что при \gamma \Psi > 0 для любого тригонометрического полинома T2n - 1 степени не выше 2n - 1 при всех h \in \biggl( 0, 2\pi N \biggr) выполняются неравенства \bigm\| \bigm\| \Delta k hT2n - 1 \bigm\| \bigm\| \Psi \leq C4\| \Delta k 2\pi N T2n - 1\| \Psi . (4) Лемма 1. Пусть \Psi \in \Omega и M\Psi \biggl( 1 2 \biggr) < 1. Тогда для всех f \in L\Psi , n \in N, выполняются неравенства 1 2\pi 2\pi \int 0 1 2\pi 2\pi \int 0 \bigm\| \bigm\| [Vn,\lambda , \tau h](f, x) \bigm\| \bigm\| \Psi d\lambda dh \leq C5\omega k \biggl( f, \pi n+ 1 \biggr) \Psi . (5) Доказательство. При условии M\Psi \biggl( 1 2 \biggr) < 1 для любой 2\pi m -периодической функции f \in \in L\Psi имеет место неравенство [7] 1 2\pi 2\pi \int 0 \| \Delta hf\| \Psi dh \leq C6m 2\pi m\int 0 \| \Delta k hf\| \Psi dh. (6) Обозначим через \Delta h,\lambda оператор разности с шагом h по переменной \lambda , а через \| \cdot \| \Psi ,\lambda L\Psi -норму по переменной \lambda . Поскольку [4] [Vn,\lambda , \tau h] = \tau h\Delta h,\lambda Vn,\lambda и \Delta k h(f(x)g(x)) = = \sum k i=0 Ci k\Delta k - i h f(x+ ih)\Delta i hg(x), то из (6) следует, что I := 1 2\pi 2\pi \int 0 1 2\pi 2\pi \int 0 \| [Vn,\lambda , \tau h](f, x)\| \Psi d\lambda dh \leq \leq C6N 1 2\pi 2\pi \int 0 1 2\pi t1\int 0 \| \Delta 2k h,\lambda (Vn,\lambda (f, x))\| \Psi ,\lambda dhdx = = C6N 1 2\pi 2\pi \int 0 1 2\pi t1\int 0 \bigm\| \bigm\| \bigm\| \bigm\| \bigm\| \bigm\| N\sum j=1 \Delta 2k h,\lambda (f(tj + \lambda )) \biggl( Vn N (x - tj - \lambda ) \biggr) \bigm\| \bigm\| \bigm\| \bigm\| \bigm\| \bigm\| \Psi ,\lambda dhdx \leq \leq C6N 2k\sum i=0 M\Psi (C i 2k) 1 2\pi t1\int 0 1 2\pi 2\pi \int 0 \| \Delta i - hVn,\lambda \Delta 2k - i h \tau ih(f, x)\| \Psi d\lambda dh. Функция Vn,\lambda \Delta 2k - i h \tau ih(f, x) является тригонометрическим полиномом порядка 2n - 1 по переменной x, поэтому в силу выбора N из (4) следует, что ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 5 КРАТНЫЕ МОДУЛИ НЕПРЕРЫВНОСТИ И НАИЛУЧШИЕ ПРИБЛИЖЕНИЯ . . . 703\bigm\| \bigm\| \Delta i - hVn,\lambda \Delta 2k - i h \tau ih(f, x) \bigm\| \bigm\| \Psi \leq C4 \bigm\| \bigm\| \Delta i t1Vn,\lambda \Delta 2k - i h \tau ih(f, x) \bigm\| \bigm\| \Psi . Отсюда, учитывая (3), получаем I \leq C6N 2k\sum i=0 M\Psi (C i 2k)C4 1 2\pi t1\int 0 1 2\pi 2\pi \int 0 \bigm\| \bigm\| Vn,\lambda \tau i h\Delta i t1\Delta 2k - i h (f, x) \bigm\| \bigm\| \Psi d\lambda dh \leq \leq C7N t1\int 0 \bigm\| \bigm\| \Delta i t1\Delta 2k - i h f(x) \bigm\| \bigm\| \Psi dh \leq C8\omega k(f, t1)\Psi . Лемма 1 доказана. Следствие 1. В условиях леммы 1 выполняются неравенства N t1\int 0 1 2\pi 2\pi \int 0 \bigm\| \bigm\| [Vn,\lambda - I,\Delta h](f, x) \bigm\| \bigm\| \Psi d\lambda dh \leq C9\omega k \biggl( f, 2\pi n \biggr) \Psi . (7) Доказательство теоремы 1. Для доказательства неравенства Джексона (1) по существу нужно повторить соответствующие выкладки из [4]. Оценка сверху аппроксимации осуществ- ляется с помощью усреднений по сдвигам Ik := 1 (2\pi )k 2\pi \int 0 . . . 2\pi \int 0 \bigm\| \bigm\| (I - Vn,\lambda 1) \circ (I - Vn,\lambda 2) \circ . . . \circ (I - Vn,\lambda k ) \bigm\| \bigm\| \Psi d\lambda 1 . . . d\lambda k. Достаточно доказать, что Ik \leq C10\omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) \Psi . В [7] доказано, что для любой \Psi из \Omega и всех f \in L\Psi и h > 0 выполняются неравенства \omega k(f, h)\Psi \leq C11\Omega k(f, h)\Psi \leq C12\omega k(f, h)\Psi , где \Omega k(f, h)\Psi = 1 hk h\int 0 . . . h\int 0 \| \Delta k t f\| \Psi dt1 . . . dtk, t = (t1, . . . , tk), \Delta k t = \Delta t1 \circ . . . \circ \Delta tk . Неравенство Ik \leq C13\Omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) \Psi доказывается индукцией по k. В случае k = 1 при \gamma \Psi > 0 неравенство Джексона доказано в [6], а индуктивный переход основан на неравенстве (7) и алгебраическом соотношении [4] \Delta h1 \circ . . . \circ \Delta hs \circ (Vn,\lambda - I) = = (Vn,\lambda - I) \circ \Delta h1 \circ . . . \circ \Delta hs + s\sum i=1 \Delta h1 \circ . . . \circ [\Delta hi , Vn,\lambda - I] \circ . . . \circ \Delta hs . ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 5 704 С. А. ПИЧУГОВ Пусть теперь \gamma \Psi = 0. Для доказательства (2) заметим, что \omega k(f, \alpha n)\Psi \leq 2k - 1\omega (f, \alpha n)\Psi , поэтому (см. [6]) \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} n \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} f\in L\Psi ,f \not =const En - 1(f)\Psi \omega k(f, \alpha n)\Psi \geq 1 2k - 1 \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} n \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} f\in L\Psi ,f \not =const En - 1(f)\Psi \omega (f, \alpha n)\Psi = \infty . Теорема 1 доказана. Замечание. Условие M\Psi \biggl( 1 2 \biggr) < 1 является более сильным, чем условие \gamma \Psi > 0. Напри- мер, для функции \Psi из \Omega \Psi (x) = 2x для x \in \biggl[ 0, 1 2 \biggr] , \Psi (x) = 1 для x \in \biggl[ 1 2 , 1 \biggr] , \Psi (x) = x для x > 1, \gamma \Psi = 1 и M\Psi \biggl( 1 2 \biggr) = 1. В случае k = 1 необходимым и достаточным условием для выполнения неравенства Джек- сона (1) было условие \gamma \Psi > 0 [6]. При k > 1 при доказательстве теоремы 1 в основном использовалось условие \gamma \Psi > 0. Однако неравенство (6) доказано при условии M\Psi \biggl( 1 2 \biggr) < 1. Остается открытым вопрос: справедлива ли теорема Джексона при k > 1 в пространствах L\Psi при условии \gamma \Psi > 0? 3. Конструктивная характеристика классов \bfitH \bfitalpha \bfitk (\bfitL \Psi ). В работе [9] в пространстве L\Psi доказана обратная теорема Джексона в следующей форме. Теорема 2. Пусть \Psi \in \Omega , \gamma \Psi > 0. Тогда для любого k \in N найдется постоянная C = = C(k,\Psi ) такая, что для всех f \in L\Psi и всех h \in (0, \pi ] имеют место неравенства \omega k(f, h)\Psi \leq C [ 2\pi h ]\sum \nu =1 M\Psi \Biggl( \biggl( \nu h 2\pi \biggr) k \Biggr) \nu E\nu - 1(f)\Psi . (8) Так как M\Psi (t) \leq C(\varepsilon )t\gamma \Psi - \varepsilon при t \in (0, 1], то из (8) следует, что \omega k(f, h)\Psi \leq C14h k(\gamma \Psi - \varepsilon ) [ 2\pi h ]\sum \nu =1 \nu k(\gamma \Psi - \varepsilon ) - 1E\nu - 1(f)\Psi . (9) Пусть E\nu - 1(f)\Psi \leq C15 1 \nu \alpha , \nu \in N, и \alpha < k\gamma \Psi . Положим \varepsilon настолько малым, чтобы выполнялось условие \alpha < k(\gamma \Psi - \varepsilon ). Тогда из (9) следует \omega k(f, h)\Psi \leq C16h \alpha . Поэтому из теорем 1, 2 вытекает следующее следствие. Следствие 2. Пусть \Psi \in \Omega , M\Psi \biggl( 1 2 \biggr) < 1, k > 1, \alpha < k\gamma \Psi . Тогда для функции f следующие два условия эквивалентны: 1) \exists K1 = K1(f) \forall n : En - 1(f)\Psi \leq K1 1 n\alpha ; 2) \exists K2 = K2(f) \forall h > 0 : \omega k(f, h)\Psi \leq K2h \alpha . При k = 1 это утверждение доказано в [9], и в этом случае вместо условия M\Psi \biggl( 1 2 \biggr) < 1 достаточным было только условие \gamma \Psi > 0. ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 5 КРАТНЫЕ МОДУЛИ НЕПРЕРЫВНОСТИ И НАИЛУЧШИЕ ПРИБЛИЖЕНИЯ . . . 705 4. Точное обращение неравенства Джексона в \bfitL \Psi . При каких условиях на функцию f выполняется соотношение En - 1(f)\Psi \asymp \omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) \Psi ? Задачи о совпадении аппроксимативных и структурных свойств функции в пространстве C[0, 2\pi ] исследовались в [10 – 12] (см. также [13] для пространств Lp[0, 2\pi ], p \in [1,\infty ]). В [14] доказано, что при p \in [1,\infty ] En - 1(f)p \asymp \omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) p \leftrightarrow \omega k(f, h)p \asymp \omega k+1(f, h)p. Аналог этого результата в случае p \in (0, 1) доказан в [15]: En - 1(f)p \asymp \omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) p \leftrightarrow \omega k(f, h)p \asymp \omega r(f, h)p, r = k + \biggl[ 1 p \biggr] . Для характеристики поведения функции \Psi наряду с нижним показателем растяжения будем теперь использовать и верхний показатель \delta \Psi , т. е. [5] (гл. II, § 1) такой показатель степени, что M\Psi (t) \geq t\delta \Psi при всех t \geq 1, но для любого \varepsilon > 0 M\Psi (t) \leq C\varepsilon t \delta \Psi +\varepsilon с некоторой постоянной C\varepsilon . Для модуля непрерывности \omega k(f, h)\Psi заданной функции f верхний показатель обозна- чим \delta \omega k . Теорема 3. Пусть k \in N, \gamma \Psi > 0 при k = 1 и M\Psi \biggl( 1 2 \biggr) < 1 при k > 1. Если \delta \omega k < k\gamma \Psi для f \in L\Psi , то \omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) \Psi \asymp En - 1(f)\Psi . Теорема 4. Пусть k \in N, M\Psi \biggl( 1 2 \biggr) < 1. Тогда для f \in L\Psi \omega k \Bigl( f, \pi n \Bigr) \Psi \asymp En - 1(f)\Psi \leftrightarrow \exists s \in N : s > \biggl( \delta \Psi \gamma \Psi - 1 \biggr) k + 1 - \delta \Psi \gamma \Psi , \omega k(f, h)\Psi \asymp \omega k+s(f, h)\Psi . Предварительно докажем следующую лемму. Лемма 2. Пусть N,n \in N, N \geq n, k, l \in N, \gamma \Psi > 0 при k = 1 и M\Psi \biggl( 1 2 \biggr) < 1 при k > 1. Тогда если \delta \omega k < l\gamma \Psi , то для всех \varepsilon > 0 таких, что l(\gamma \Psi - \varepsilon ) - \delta \omega k - \varepsilon > 0, 1 N N\sum \nu =1 \Bigl( \nu N \Bigr) (\gamma \Psi - \varepsilon )l - 1 E\nu - 1(f)\Psi \leq C17 \Bigl( n N \Bigr) l(\gamma \Psi - \varepsilon ) \omega k \biggl( f, 1 n \biggr) \Psi + C18En - 1(f)\Psi , где постоянные C17, C18 не зависят от n и N. Далее для краткости для данной функции f обозначим e\nu := E\nu (f)\Psi , \omega k(h) := \omega k(f, h)\Psi . Доказательство леммы 2. Имеем 1 N N\sum \nu =1 \Bigl( \nu N \Bigr) l(\gamma \Psi - \varepsilon ) - 1 e\nu - 1 = 1 N \Biggl( n - 1\sum \nu =1 + N\sum \nu =n \Biggr) \Bigl( \nu N \Bigr) l(\gamma \Psi - \varepsilon ) - 1 e\nu - 1 =: A+B. Поскольку \{ e\nu - 1\} \downarrow , то ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 5 706 С. А. ПИЧУГОВ B \leq en - 1 1 N l(\gamma \Psi - \varepsilon ) N\sum \nu =n \nu l(\gamma \Psi - \varepsilon ) - 1 \leq C18en - 1. Для оценки A используем теорему Джексона и определение \delta \omega k : при \nu < n e\nu - 1 \leq C19\omega k \biggl( 1 \nu \biggr) \leq C20\omega k \biggl( 1 n \biggr) \Bigl( n \nu \Bigr) \delta \omega k +\varepsilon , A \leq C20\omega k \biggl( 1 n \biggr) 1 N n - 1\sum \nu =1 \Bigl( \nu N \Bigr) l(\gamma \Psi - \varepsilon ) - 1 \Bigl( n \nu \Bigr) \delta \omega k +\varepsilon = = C20\omega k \biggl( 1 n \biggr) n\delta \omega k +\varepsilon N l(\gamma \Psi - \varepsilon ) n - 1\sum \nu =1 \nu l(\gamma \Psi - \varepsilon ) - (\delta \omega k +\varepsilon ) - 1 \leq C17( n N )l(\gamma \Psi - \varepsilon )\omega k \biggl( 1 n \biggr) . Лемма 2 доказана. Доказательство теоремы 3. Положим в лемме 2 l = k и применим обратную теорему Джексона в форме (9): \omega k \biggl( 2\pi n \biggr) = \omega k \biggl( 2\pi N N n \biggr) \leq C21 \biggl( N n \biggr) \delta \omega k +\varepsilon 1 N N\sum \nu =1 \Bigl( \nu N \Bigr) k(\gamma \Psi - \varepsilon ) - 1 e\nu - 1 \leq \leq C21 \biggl( N n \biggr) \delta \omega k +\varepsilon \biggl( C17 \Bigl( n N \Bigr) k(\gamma \Psi - \varepsilon ) \omega k \biggl( 2\pi n \biggr) + C18en - 1 \biggr) = = C21 \Bigl( n N \Bigr) k(\gamma \Psi - \varepsilon ) - (\delta \omega k +\varepsilon ) \omega k \biggl( 2\pi n \biggr) + C22 \biggl( N n \biggr) \delta \omega k +\varepsilon en - 1. (10) Заметим, что постоянные C21 и C22 не зависят от n и N. Положим N = n \cdot r, r \in N, и выберем r настолько большим, чтобы выполнялось условие C21 \biggl( 1 r \biggr) k(\gamma \Psi - \varepsilon ) - (\delta \omega k +\varepsilon ) < 1 2 . Тогда из (10) следует, что \omega k \biggl( \pi n \biggr) \leq C23en - 1. Теорема 3 доказана. Доказательство теоремы 4. Импликация \Rightarrow очевидным образом справедлива (причем для любого s \in N): \omega k \Bigl( \pi n \Bigr) \asymp en - 1 \leq C24\omega k+s \Bigl( \pi n \Bigr) \leq C25\omega k \Bigl( \pi n \Bigr) . Докажем обратное утверждение. Достаточно показать, что \delta \omega k+s < (k + s)\gamma \Psi . Тогда по теореме 3 \omega k \Bigl( \pi n \Bigr) \asymp \omega k+s \Bigl( \pi n \Bigr) \asymp en - 1. (11) Из определения верхнего показателя растяжения видно, что если \omega k(h) \asymp \omega k+s(h), то \delta \omega k = \delta \omega k+s . Значит, справедливость (11) гарантируется условием \delta \omega k < (k + s)\gamma \Psi . ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 5 КРАТНЫЕ МОДУЛИ НЕПРЕРЫВНОСТИ И НАИЛУЧШИЕ ПРИБЛИЖЕНИЯ . . . 707 В [7] доказано, что для любой f \in L\Psi ,\Psi \in \Omega , всех k, n \in N и h > 0 \omega k(f, nh)\Psi \leq C(k)nM\Psi (n k - 1)\omega k(f, h)\Psi . Отсюда следует оценка сверху для значений \delta \omega k : \delta \omega k \leq (k - 1)\delta \Psi + 1. Поэтому для выполнимости (11) достаточно выбрать значение s так, чтобы (k - 1)\delta \Psi + 1 < (k + s)\gamma \Psi . Теорема 4 доказана. Литература 1. Иванов В. И. Прямые и обратные теоремы теории приближения в метрике Lp для 0 < p < 1 // Мат. заметки. – 1975. – 18, № 5. – С. 641 – 658. 2. Стороженко Э. А., Кротов В. Г., Освальд П. Прямые и обратные теоремы типа Джексона в пространствах Lp, 0 < p < 1 // Мат. сб. – 1975. – 98, № 3. – С. 395 – 415. 3. Стороженко Э. А., Освальд П. Теорема Джексона в пространствах Lp(R k), 0 < p < 1 // Сиб. мат. журн. – 1978. – 19, № 4. – С. 888 – 901. 4. Руновский К. В. О приближении семействами линейных полиномиальных операторов в пространствах Lp, 0 < p < 1 // Мат. сб. – 1994. – 185, № 8. – С. 81 – 102. 5. Крейн С. Г., Петунин Ю. И., Семенов Е. М. Интерполяция линейных операторов. – М.: Наука, 1978. – 400 с. 6. Пичугов С. А. О теореме Джексона для периодических функций в метрических пространствах с интегральной метрикой. II // Укр. мат. журн. – 2011. – 63, № 11. – С. 1524 – 1533. 7. Пичугов С. А. Некоторые свойства модулей непрерывности периодических функций в метрических простран- ствах // Укр. мат. журн. – 2016. – 68, № 12. – С. 1657 – 1664. 8. Пичугов С. А. Неравенства типа Никольского – Стечкина для приращений тригонометрических полиномов в метрических пространствах // Укр. мат. журн. – 2017. – 69, № 5. – С. 711 – 716. 9. Пичугов С. А. Обратные теоремы Джексона в пространствах с интегральной метрикой // Укр. мат. журн. – 2012. – 64, № 3. – С. 351 – 362. 10. Стечкин С. Б. О порядке наилучших приближений непрерывных функций // Докл. АН СССР. – 1949. – 65, № 2. – С. 135 – 137. 11. Стечкин С. Б. О порядке наилучших приближений непрерывных функций // Изв. АН СССР. Сер. мат. – 1951. – 15, № 3. – С. 219 – 242. 12. Бари Н. К., Стечкин С. Б. Наилучшие приближения и дифференциальные свойства двух сопряженных функ- ций // Тр. Моск. мат. о-ва. – 1956. – 5. – С. 483 – 522. 13. Тиман А. Ф. Теория приближений функций действительного переменного. – М.: Физматгиз, 1960. – 624 с. 14. Rathore R. K. S. The problem of A. F. Timan on the precise oredes of decrease of the best approximations // J. Approxim. Theory. – 1994. – 77. – P. 153 – 166. 15. Коломойцев Ю. С. О модулях гладкости и мультипликаторах Фурье в Lp, 0 < p < 1 // Укр. мат. журн. – 2007. – 59, № 9. – С. 1221 – 1238. Получено 25.05.17 ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 5
id umjimathkievua-article-1588
institution Ukrains’kyi Matematychnyi Zhurnal
keywords_txt_mv keywords
language rus
last_indexed 2026-03-24T02:08:37Z
publishDate 2018
publisher Institute of Mathematics, NAS of Ukraine
record_format ojs
resource_txt_mv umjimathkievua/72/27ee89d3d58648f0aea4f934af94b772.pdf
spelling umjimathkievua-article-15882019-12-05T09:19:33Z Multiple modules of continuity and the best approximations of periodic functions in metric spaces Кратные модули непрерывности и наилучшие приближения периодических функций в метрических пространствах Pichugov, S. A. Пичугов, С. А. Пичугов, С. А. It is proved that, under the condition $M_{\Psi} \Bigl( \frac 12\Bigr) &lt; 1$, where $M_{\Psi}$ is a stretching function $\Psi$ in the space $L_{\Psi}$ , the Jackson inequalities $$\sup_n \sup_{f\in L_{\Psi}, f\not = \text{const}} \frac{E_{n-1}(f)_{\Psi} }{\omega_k \Bigl(f, \frac{\pi}n \Bigr)_{\Psi}} &lt; \infty,$$ are true; here, $E_{n-1}(f)_{\Psi}$ is the best approximation of $f$ by trigonometric polynomials of degree at most $n - 1$ and $\omega_k \Bigl(f, \frac{\pi}n \Bigr)_{\Psi}$ is the modulus of continuity of $f$ of order $k$, $k \in N$. We study necessary and sufficient conditions for the function $f$ under which the following relation is true: $E_{n-1}(f)_{\Psi} \asymp \omega_k \Bigl(f, \frac{\pi}n \Bigr)_{\Psi}.$ Доведено, що за умови $M_{\Psi} \Bigl( \frac 12\Bigr) &lt; 1$, де $M_{\Psi}$ — функцiя розтягування $\Psi$ у просторi $L_{\Psi}$, виконуються нерiвностi Джексона $$\sup_n \sup_{f\in L_{\Psi}, f\not = \text{const}} \frac{E_{n-1}(f)_{\Psi} }{\omega_k \Bigl(f, \frac{\pi}n \Bigr)_{\Psi}} &lt; \infty.$$ Тут $E_{n-1}(f)_{\Psi}$ — найкраще наближення $f $тригонометричними полiномами степеня не вищого за $n- 1,\; \omega_k \Bigl(f, \frac{\pi}n \Bigr)_{\Psi}$ — модуль неперервностi $f$ порядку $k$, $k \in N$. Дослiджуються необхiднi i достатнi умови на функцiю $f$ для виконання спiввiдношення $E_{n-1}(f)_{\Psi} \asymp \omega_k \Bigl(f, \frac{\pi}n \Bigr)_{\Psi}.$ Institute of Mathematics, NAS of Ukraine 2018-05-25 Article Article application/pdf https://umj.imath.kiev.ua/index.php/umj/article/view/1588 Ukrains’kyi Matematychnyi Zhurnal; Vol. 70 No. 5 (2018); 699-707 Український математичний журнал; Том 70 № 5 (2018); 699-707 1027-3190 rus https://umj.imath.kiev.ua/index.php/umj/article/view/1588/570 Copyright (c) 2018 Pichugov S. A.
spellingShingle Pichugov, S. A.
Пичугов, С. А.
Пичугов, С. А.
Multiple modules of continuity and the best approximations of periodic functions in metric spaces
title Multiple modules of continuity and the best approximations of periodic functions in metric spaces
title_alt Кратные модули непрерывности и наилучшие приближения периодических функций в метрических пространствах
title_full Multiple modules of continuity and the best approximations of periodic functions in metric spaces
title_fullStr Multiple modules of continuity and the best approximations of periodic functions in metric spaces
title_full_unstemmed Multiple modules of continuity and the best approximations of periodic functions in metric spaces
title_short Multiple modules of continuity and the best approximations of periodic functions in metric spaces
title_sort multiple modules of continuity and the best approximations of periodic functions in metric spaces
url https://umj.imath.kiev.ua/index.php/umj/article/view/1588
work_keys_str_mv AT pichugovsa multiplemodulesofcontinuityandthebestapproximationsofperiodicfunctionsinmetricspaces
AT pičugovsa multiplemodulesofcontinuityandthebestapproximationsofperiodicfunctionsinmetricspaces
AT pičugovsa multiplemodulesofcontinuityandthebestapproximationsofperiodicfunctionsinmetricspaces
AT pichugovsa kratnyemodulinepreryvnostiinailučšiepribliženiâperiodičeskihfunkcijvmetričeskihprostranstvah
AT pičugovsa kratnyemodulinepreryvnostiinailučšiepribliženiâperiodičeskihfunkcijvmetričeskihprostranstvah
AT pičugovsa kratnyemodulinepreryvnostiinailučšiepribliženiâperiodičeskihfunkcijvmetričeskihprostranstvah