Transformation operators in controllability problems for the degenerate wave equation with variable coefficients

We study the control system $w_{tt} = \cfrac1{\rho } (kw_x) x + \gamma w,\; w(0, t) = u(t),\; x \in (0, l), t \in (0, T)$, in special modified spaces of the Sobolev type. Here, $\rho , k,$ and \gamma are given functions on $[0, l)$; $u \in L^{\infty} (0, T)$ is a control, and $T > 0$ is a...

Повний опис

Збережено в:
Бібліографічні деталі
Дата:2018
Автори: Fardigola, L. V., Фардигола, Л. В.
Формат: Стаття
Мова:Українська
Опубліковано: Institute of Mathematics, NAS of Ukraine 2018
Онлайн доступ:https://umj.imath.kiev.ua/index.php/umj/article/view/1623
Теги: Додати тег
Немає тегів, Будьте першим, хто поставить тег для цього запису!
Назва журналу:Ukrains’kyi Matematychnyi Zhurnal
Завантажити файл: Pdf

Репозитарії

Ukrains’kyi Matematychnyi Zhurnal
_version_ 1860507439612297216
author Fardigola, L. V.
Фардигола, Л. В.
author_facet Fardigola, L. V.
Фардигола, Л. В.
author_sort Fardigola, L. V.
baseUrl_str https://umj.imath.kiev.ua/index.php/umj/oai
collection OJS
datestamp_date 2019-12-05T09:21:04Z
description We study the control system $w_{tt} = \cfrac1{\rho } (kw_x) x + \gamma w,\; w(0, t) = u(t),\; x \in (0, l), t \in (0, T)$, in special modified spaces of the Sobolev type. Here, $\rho , k,$ and \gamma are given functions on $[0, l)$; $u \in L^{\infty} (0, T)$ is a control, and $T > 0$ is a constant. The functions $\rho$ and $k$ are positive on $[0, l)$ and may tend to zero or to infinity as $x \rightarrow l$. The growth of distributions from these spaces is determined by the growth of $\rho$ and $k$ as $x \rightarrow l$. Applying the method of transformation operators, we establish necessary and sufficient conditions for the $L^{\infty}$ -controllability and approximate $L^{\infty}$ -controllability at a given time and at a free time.
first_indexed 2026-03-24T02:09:20Z
format Article
fulltext УДК 517.98:517.95 Л. В. Фардигола (Фiз.-техн. iн-т низьких температур iм. Б. I. Вєркiна НАН України, Харкiв) ОПЕРАТОРИ ПЕРЕТВОРЕННЯ В ЗАДАЧАХ КЕРОВАНОСТI ДЛЯ ВИРОДЖЕНОГО ХВИЛЬОВОГО РIВНЯННЯ ЗI ЗМIННИМИ КОЕФIЦIЄНТАМИ We study the control system wtt = 1 \rho (kwx) x + \gamma w, w(0, t) = u(t), x \in (0, l), t \in (0, T ), in special modified spaces of the Sobolev type. Here, \rho , k, and \gamma are given functions on [0, l); u \in L\infty (0, T ) is a control, and T > 0 is a constant. The functions \rho and k are positive on [0, l) and may tend to zero or to infinity as x \rightarrow l. The growth of distributions from these spaces is determined by the growth of \rho and k as x \rightarrow l. Applying the method of transformation operators, we establish necessary and sufficient conditions for the L\infty -controllability and approximate L\infty -controllability at a given time and at a free time. Дослiджено керовану систему wtt = 1 \rho (kwx) x + \gamma w, w(0, t) = u(t), x \in (0, l), t \in (0, T ), у спецiальних модифiкованих просторах соболєвського типу. Тут \rho , k та \gamma — заданi на [0, l) функцiї; u \in L\infty (0, T ) — керування, T > 0 — стала. Функцiї \rho та k є додатними на [0, l) та можуть прямувати до нуля або нескiнченностi при x \rightarrow l. Зростання роподiлiв iз цих просторiв визначено зростанням \rho та k при x \rightarrow l. За допомогою методу операторiв перетворення одержано необхiднi та достатнi умови L\infty -керованостi та наближеної L\infty -керованостi за заданий та вiльний час. 1. Вступ. Розглянемо хвильове рiвняння wtt = 1 \rho (kwx) x + \gamma w, x \in (0, l), t \in (0, T ), (1.1) з крайовою умовою Дiрiхле w(0, \cdot ) = u на (0, T ) (1.2) i початковими умовами w(\cdot , 0) = w0 0, wt(\cdot , 0) = w0 1 на (0, l). (1.3) Тут l, T > 0 — сталi; \rho , k, \gamma , w0 0 та w0 1 — заданi функцiї; u \in L\infty (0, T ) — керування. Будемо вважати, що \rho , k \in C1[0, l) є додатними на [0, l), (\rho k) \in C2[0, l), (\rho k)\prime (0) = 0, та \sigma (x) = x\int 0 \sqrt{} \rho (\mu )/k(\mu ) d\mu \rightarrow +\infty при x\rightarrow l. (1.4) Крiм того, вважатимемо, що w(\cdot , t) належить простору L2 \rho (0, l) функцiй, квадратично сумовних з вагою \rho на (0, l), t \in [0, T ]. Це припущення розглядається замiсть крайової умови в точцi x = l. Зазначимо, що поведiнка \sigma (x) при x \rightarrow l суттєво позначається на поведiнцi розв’яз- кiв (1.1). Якщо \mathrm{l}\mathrm{i}\mathrm{m}x\rightarrow l \sigma (x) = +\infty , то розв’язки керованої системи (1.1), (1.2) вiдтворюють властивостi розв’язкiв керованої системи ztt = z\xi \xi - q2z, \xi \in (0,+\infty ), (1.5) z(0, \cdot ) = v на (0, T ), (1.6) з деякою сталою q \in \BbbR на пiвосi (0,+\infty ) (див. наслiдок 4.2). У цьому випадку розглянуто лише крайову умову в точцi x = 0 для рiвняння (1.5) у соболєвському просторi H0(0,+\infty ) [5]. Якщо \mathrm{l}\mathrm{i}\mathrm{m}x\rightarrow l \sigma (x) = d \in \BbbR , то розв’язки рiвняння (1.1) вiдтворюють властивостi розв’язкiв рiвняння (1.5) з q = 0 на сегментi (0, d). У цьому випадку розглянуто крайовi умови в точках c\bigcirc Л. В. ФАРДИГОЛА, 2018 1128 ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 ОПЕРАТОРИ ПЕРЕТВОРЕННЯ В ЗАДАЧАХ КЕРОВАНОСТI ДЛЯ ВИРОДЖЕНОГО ХВИЛЬОВОГО . . . 1129 x = 0 та x = l для рiвняння (1.5) (див., наприклад, [8]). За зауваженнями 4.1, 4.2 крайова задача (1.1) – (1.3) є коректною та має єдиний розв’язок. Крiм того, вважаємо, що P (k, \rho ) - \gamma \in L\infty (0, l) \bigcap C1[0, l) (1.7) та iснує q = \mathrm{c}\mathrm{o}\mathrm{n}\mathrm{s}\mathrm{t} \geq 0 таке, що \sigma \sqrt{} \rho k \bigl( P (k, \rho ) - \gamma - q2 \bigr) \in L1(0, l), (1.8) де P (k, \rho ) = 1 4 \sqrt{} k \rho \Biggl( \sqrt{} k \rho \biggl( k\prime k + \rho \prime \rho \biggr) \Biggr) \prime + \Biggl( 1 4 \sqrt{} k \rho \biggl( k\prime k + \rho \prime \rho \biggr) \Biggr) 2 . Керовану систему (1.1) – (1.3) розглянуто в модифiкованих просторах Соболєва (див. пунк- ти 2 i 3). Останнiм часом проблеми керованостi для хвильового рiвняння зi сталими та змiнними коефiцiєнтами дослiджувалися в багатьох роботах (див., наприклад, [1, 3 – 8, 10 – 18, 20 – 27]). Взагалi кажучи, рiвняння (1.1) є виродженим гiперболiчним рiвнянням, тому що \rho i k можуть прямувати до нуля або нескiнченностi при x \rightarrow l. Вироджене хвильове рiвняння вивчалося у багатьох роботах ( див., наприклад, [1, 10, 20, 25]). У цiй статтi, застосувавши метод операторiв перетворення, запропонований у [7], ми одер- жимо необхiднi та достатнi умови для (наближеної) L\infty -керованостi системи (1.1), (1.2) за заданий та вiльний час. Зазначимо, що простори Соболєва Hm 0 (0,+\infty ), m \in \BbbR , є природним „оточенням” для розв’язкiв гiперболiчних рiвнянь iз сталими коефiцiєнтами, зокрема для рiвняння (1.5) (див., наприклад, [9]). Очевидно, що зростання розв’язкiв рiвнянь iз змiнними коефiцiєнтами зале- жить вiд властивостей цих коефiцiєнтiв на межi областi, в якiй це рiвняння розглядається. Для вивчення керованої системи (1.1), (1.2) ми застосовуємо композицiю \bfS \bfT r двох опера- торiв перетворення, якi перетворюють розв’язки системи (1.5), (1.6) з q, визначеним умо- вою (1.8), на розв’язки (1.1), (1.2). Разом з оператором \bfS ми вводимо спецiальний модифiкова- ний простiр соболєвського типу \BbbH m, m = - 2, 2, в якому простiр L2( - l, l) замiнено на простiр L2\widehat \rho ( - l, l) з вагою \widehat \rho , а диференцiальний оператор d/dx — на „лiнiйно деформований” оператор\sqrt{} \widehat k/\widehat \rho \Bigl( d/dx + \bigl( \widehat \rho \prime /\widehat \rho + \widehat k\prime /\widehat k\bigr) /4\Bigr) , \widehat k та \widehat \rho є парними продовженнями k та \rho вiдповiдно (див. пункт 3). Цей оператор \bfS є iзометричним iзоморфiзмом Hm(\BbbR ) та \BbbH m, m = - 2, 2 (теоре- ма 3.2). Оператор \bfS зберiгає значення функцiї в нулi, але не зберiгає її асимптотику при x\rightarrow l. Зростання розподiлiв з \BbbH m, m = - 2, 2, визначається даними \rho та k рiвняння (1.1). У пунктi 3 вивчено властивостi \bfS . Другим iз цих двох операторiв є оператор \bfT r, який було дослiджено в [6] та вдосконалено в [7, 17]. Оператор \bfT r є автоморфiзмом \widetilde Hm, де \widetilde Hm — пiдпростiр усiх непарних розподiлiв в Hm(\BbbR ), m = - 2, 2 (теорема 3.5). Оператор \bfT r зберiгає асимптотику функцiй на нескiнченностi, але не зберiгає їх значення в нулi. Застосування оператора \bfS \bfT r та оберненого до нього є ключовим пунктом даної статтi. Простори \BbbH m, m = - 2, 2, пов’язанi з оператором \bfS , є не лише одним з об’єктiв дослiдження, а й одним з основних iнструментiв дослiдження керованої системи (1.1), (1.2). Зазначимо, що оператор \bfS i простiр \BbbH m, m = - 2, 2, розглянутi у цiй роботi, вiдрiзняються вiд оператора i просторiв, розглянутих у роботi [7], а ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 1130 Л. В. ФАРДИГОЛА оператор \bfT r є тим самим, що i розглянутий у згаданiй роботi. Застосовуючи оператор \bfS \bfT r, бачимо, що керована система (1.1), (1.2) вiдтворює властивостi керованостi системи (1.5), (1.6) з q, визначеним умовою (1.8) (наслiдки 4.2, 4.3). Зокрема, ми одержуємо необхiднi та достатнi умови наближеної L\infty -коректностi та L\infty -коректностi за заданий та вiльний час для (1.1), (1.2). Якщо q > 0, то кожний початковий стан системи (1.1), (1.2) є наближено L\infty -керованим за вiльний час (теорема 4.5). Але якщо q = 0, то початковий стан цiєї системи є наближено L\infty - керованим за вiльний час тодi i лише тодi, коли його компоненти \bigl( тобто w(x, 0) i wt(x, 0) \bigr) є зв’язаними мiж собою (теорема 4.4). Подiбне спiввiдношення мiж компонентами є необхiдним для L\infty -керованостi та наближеної L\infty -керованостi за заданий час в обох випадках: q = 0 i q > 0 (теорема 4.3), а саме, для кожного часу T > 0 ми маємо множину допустимих початкових станiв, визначених умовами (4.7) та (4.8). 2. Позначення. Наведемо означення просторiв, використаних у цiй роботi. Нехай \Omega — вiдкрита пiдмножина \BbbR , а D(\Omega ) — простiр нескiнченно диференцiйовних функцiй iз компакт- ним носiєм в \Omega . Позначимо через Hp(\Omega ), p = 0,\infty , простори Соболєва Hp(\Omega ) = \Bigl\{ \varphi \in L2(\Omega ) | \forall m = 0, p \varphi (m) \in L2(\Omega ) \Bigr\} з нормою \| \varphi \| p = \biggl( \sum p m=0 \Bigl( \bigm\| \bigm\| \varphi (m) \bigm\| \bigm\| L2(\Omega ) \Bigr) 2\biggr) 1/2 , \varphi \in Hp(\Omega ), та розглянемо двоїстий простiр H - p(\Omega ) = \bigl( Hp(\Omega ) \bigr) \prime iз сильною нормою \| f\| - p = \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} \bigl\{ | \langle f, \varphi \rangle | / \| \varphi \| p | \| \varphi \| p \not = 0 \bigr\} , де \langle f, \varphi \rangle — значення розподiлу f \in H - p(\Omega ) на тестовiй функцiї \varphi \in Hp(\Omega ). Зокрема, H0(\Omega ) = L2(\Omega ), \| \cdot \| 0 = \| \cdot \| L2(\Omega ) . Скалярний добуток в L2(\Omega ) ми позначаємо через \langle \cdot , \cdot \rangle . Позначимо Hs = = Hs(\BbbR ), s \in \BbbZ . Вiдомо [9] (глава 1), що \| \varphi \| s \leq \| \varphi \| s \prime , s \leq s\prime , \varphi \in Hs\prime , (2.1) Hs \supset Hs\prime — неперервне вкладення i Hs\prime є щiльним в Hs, s \leq s\prime . Нехай a \in (0,\infty ]. Розподiл f \in D\prime ( - a, a) називається непарним, якщо \langle f, \varphi (\xi )\rangle = - \langle f, \varphi ( - \xi )\rangle , \varphi \in D( - a, a). Тут \langle f, \varphi \rangle — значення розподiлу f \in D\prime ( - a, a) на тестовiй функцiї \varphi \in D( - a, a). Позначимо через \widetilde Hs пiдпростiр усiх непарних розподiлiв в Hs, та нехай \widetilde \bfH 0 = \widetilde H0\times \widetilde H - 1 з нормою | | | \cdot | | | 0 . Позначимо через \widehat \rho , \widehat k та \widehat \gamma парнi продовження \rho , k та \gamma вiдповiдно. Нехай \eta = \Bigl( \widehat k\widehat \rho \Bigr) 1/4 , \theta = \Bigl( \widehat k/\widehat \rho \Bigr) 1/4 та \scrD \eta \theta = \theta 2 (d/dx+ \eta \prime /\eta ) = \sqrt{} \widehat k/\widehat \rho \Bigl( d/dx + \bigl( \widehat \rho \prime /\widehat \rho + \widehat k\prime /\widehat k\bigr) /4\Bigr) . Ми бачимо, що \eta \in C2( - l, l) i \theta \in C1( - l, l). Нехай a, b \in [ - l, l], a < b, L2 \eta \theta (a, b) = L2\widehat \rho (a, b) є ваговим простором iз скалярним добутком \langle \langle \varphi 1, \varphi 2\rangle \rangle = b\int a \varphi 1(x)\varphi 2(x) \eta 2(x) \theta 2(x) dx = b\int a \varphi 1(x)\varphi 2(x)\widehat \rho (x) dx, \varphi 1, \varphi 2 \in L2 \eta \theta (a, b), i нормою, визначеною цим скалярним добутком. ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 ОПЕРАТОРИ ПЕРЕТВОРЕННЯ В ЗАДАЧАХ КЕРОВАНОСТI ДЛЯ ВИРОДЖЕНОГО ХВИЛЬОВОГО . . . 1131 Далi в цьому пунктi ми вважаємо p = 0, 1, 2. Введемо простiр \BbbH p = \Bigl\{ \varphi \in L2 loc( - l, l) | \forall m = 0, p \scrD m \eta \theta \varphi \in L2 \eta \theta ( - l, l) \Bigr\} з нормою []\varphi []p = \Biggl( \sum p m=0 \biggl( \bigm\| \bigm\| \scrD m \eta \theta \varphi \bigm\| \bigm\| L2 \eta \theta ( - l,l) \biggr) 2 \Biggr) 1/2 , \varphi \in \BbbH p, i двоїстий простiр \BbbH - p = (\BbbH p)\prime iз сильною нормою []f [] - p = \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p}\{ | \langle \langle f, \varphi \rangle \rangle | / []\varphi []p | []\varphi []p \not = 0\} , де \langle \langle f, \varphi \rangle \rangle — значення розподiлу f \in \BbbH - p на тестовiй функцiї \varphi \in \BbbH p. Зокрема, \BbbH 0 = \bigl( \BbbH 0 \bigr) \prime i \langle \langle f, \varphi \rangle \rangle = \Bigl\langle \eta \theta f, \eta \theta \varphi \Bigr\rangle = l\int - l f(x)\varphi (x)\widehat \rho (x) dx, f, \varphi \in \BbbH 0. Покладемо \langle \langle \scrD \eta \theta f, \varphi \rangle \rangle = - \langle \langle f,\scrD \eta \theta \varphi \rangle \rangle , f \in \BbbH - p, \varphi \in \BbbH p+1, p \not = 2. Простори \BbbH p та \BbbH - p дослiджено в пунктi 3. Зокрема, доведено, що D( - l, l) \subset \BbbH p \subset \BbbH - p \subset D\prime ( - l, l) є щiльним неперервним вкладенням (див. теорему 3.4). Введемо також простiр H0 = \bigl\{ \varphi \in L2 loc(0, l) | \varphi \in L2 \eta \theta (0, l) \bigr\} , Hp = \Bigl\{ \varphi \in Hp - 1 | \scrD p \eta \theta \varphi \in H0 \wedge \scrD p - 1 \eta \theta \varphi (0) \in \BbbR \wedge \varphi (0) = 0 \Bigr\} , p \not = 0, з нормою ][\varphi ][p = \Biggl( \sum p m=0 \biggl( \bigm\| \bigm\| \scrD m \eta \theta \varphi \bigm\| \bigm\| L2 \eta \theta (0,l) \biggr) 2 \Biggr) 1/2 , \varphi \in \BbbH p, i двоїстий простiр H - p = (Hp)\prime iз сильною нормою ][f ][ - p = \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p} \bigl\{ | \langle [f, \varphi ]\rangle | / ][\varphi ][p | ][\varphi ][p \not = 0 \bigr\} , де \langle [f, \varphi ]\rangle — значення розподiлу f \in H - p на тестовiй функцiї \varphi \in Hp. Зокрема, H0 = \bigl( H0 \bigr) \prime i \langle [f, \varphi ]\rangle = \Bigl\langle \Bigl[ \eta \theta f, \eta \theta \varphi \Bigr] \Bigr\rangle = l\int 0 f(x)\varphi (x)\rho (x) dx, f, \varphi \in H0. Бачимо, що звуження на [0, l) непарної функцiї з \BbbH p належить Hp i, навпаки, непарне продовження функцiї з Hp належить \BbbH p. Отже, звуження на Hp розподiлу з \BbbH - p належить H - p i навпаки, непарне продовження розподiлу з H - p належить \BbbH - p. Позначимо через \widetilde \BbbH m пiдпростiр усiх непарних розподiлiв з \BbbH m, m = - 2, 2, та нехай \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 = \widetilde \BbbH 0 \times \widetilde \BbbH - 1 з нормою [][]\cdot [][]0 . Ми розумiємо рiвнiсть (1.2) як значення розподiлу w в точцi x = 0 в D\prime ( - l, l) (див. [2], глава 1, або [6]). Можна стверджувати, що розподiл f \in H - p має значення f0 \in \BbbR у точцi x = 0 (f(0) = f0) тодi i лише тодi, коли для \varphi \in D(0, l) маємо \langle f\alpha , \varphi \rangle \rightarrow \langle f0, \varphi \rangle при \alpha \rightarrow +0. Тут f\alpha (x) = f(\alpha x), тобто \langle f\alpha , \varphi \rangle = \Bigl\langle f, 1 \alpha \varphi 1/\alpha \Bigr\rangle , \varphi 1/\alpha (x) = \varphi (x/\alpha ), x \in \BbbR , \alpha \in (0, 1). Ми розглядаємо керовану систему (1.1) – (1.3) у просторах H - m, m = 0, 1, 2, тобто\biggl( d dt \biggr) m w : [0, T ] \rightarrow H - m, m = 0, 1, 2, w0 0 \in H0 i w0 1 \in H - 1. Зрозумiло, що рiвняння (1.1) можна записати у виглядi ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 1132 Л. В. ФАРДИГОЛА wtt = \scrD 2 \eta \theta w + (\gamma - \nu )w, x \in (0, l), t \in (0, T ), (2.2) де \nu = \scrD \eta \theta \bigl( \theta 2\eta \prime /\eta \bigr) . Нехай w \in H0 — розв’язок керованої системи (2.2), (1.2), (1.3). Позначимо через W, W 0 0 та W 0 1 непарнi продовження по x розподiлiв w, w0 0 та w0 1 вiдповiдно. Беручи до уваги лему 3.1, бачимо, що Wtt = \scrD 2 \eta \theta W + (\widehat \gamma - \nu )W - 2\eta 2(0)u\scrD \eta \theta \delta , x \in ( - l, l), t \in (0, T ), (2.3) W (\cdot , 0) =W 0 0 , Wt(\cdot , 0) =W 0 1 на ( - l, l), (2.4) де \biggl( d dt \biggr) m W : [0, T ] \rightarrow \widetilde \BbbH - m, m = 0, 1, 2, W 0 0 \in \widetilde \BbbH 0, W 0 1 \in \widetilde \BbbH - 1, \delta є розподiлом Дiрака по x. Нехай W — розв’язок системи (2.3), (2.4) i W+ — його звуження на [0, l) \times [0, T ]. За наслiдком 4.1 (див. пункт 4) маємо W+(0, \cdot ) = u на (0, T ). (2.5) Отже, W+ є розв’язком системи (2.2), (1.2), (1.3). Разом iз керованою системою (2.3), (2.4) iз загальним хвильовим оператором розглянемо допомiжну керовану систему з найпростiшим хвильовим оператором Ztt = Z\xi \xi - q2Z - 2v\delta \prime , \xi \in \BbbR , t \in (0, T ), (2.6) Z(\cdot , 0) = Z0 0 , Zt(\cdot , 0) = Z0 1 на \BbbR , (2.7) де \biggl( d dt \biggr) m Z : [0, T ] \rightarrow \widetilde H - m, m = 0, 1, 2, Z0 0 \in \widetilde H0, Z0 1 \in \widetilde H - 1, \delta — розподiл Дiрака по \xi , v \in L\infty (0, T ) — керування, q є сталою з умови (1.8). Нехай Z — розв’язок системи (2.6), (2.7), а Z+ — його звуження на [0,+\infty )\times [0, T ]. У [6] доведено, що Z+(0, \cdot ) = v на (0, T ). (2.8) Позначимо W 0 = \biggl( W 0 0 W 0 1 \biggr) i Z0 = \biggl( Z0 0 Z0 1 \biggr) . Зрозумiло, що W 0 \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 i Z0 \in \widetilde \bfH 0. Упродовж всiєї роботи будемо позначати область визначення i образ оператора A через D(A) i R(A) вiдповiдно. 3. Простори та оператори. У цьому пунктi дослiджено простори \BbbH m, m = - 2, 2, i введено та дослiджено деякi оператори перетворення. Далi впродовж цього пункту ми вважаємо p = 0, 1, 2. Згiдно з (1.4) \sigma (x) = \int x 0 d\mu \theta 2(\mu ) , x \in ( - l, l). Бiльш того, \sigma — непарна зростаюча оборотна функцiя i \sigma (x) \rightarrow +\infty при x\rightarrow l. Введемо оператор S0 : H0 \rightarrow \BbbH 0 з областю визначення D(S0) = H0 так, що S0\psi = = (\psi \circ \sigma )/\eta , \psi \in D(S0), де \psi \circ \sigma — композицiя \psi та \sigma , тобто (\psi \circ \sigma )(x) = \psi (\sigma (x)), x \in \BbbR . За побудовою, S0 є оборотним, S - 1 0 : \BbbH 0 \rightarrow H0 з областю визначення D(S - 1 0 ) = R(S0) i S - 1 0 \varphi = (\eta \varphi ) \circ \sigma - 1, \varphi \in D(S - 1 0 ). Теорема 3.1. Справедливими є такi твердження: (i) \scrD \eta \theta (S0\psi ) = S0 (\psi \prime ) , \psi \in H1; ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 ОПЕРАТОРИ ПЕРЕТВОРЕННЯ В ЗАДАЧАХ КЕРОВАНОСТI ДЛЯ ВИРОДЖЕНОГО ХВИЛЬОВОГО . . . 1133 (ii) S0 є iзометричним iзоморфiзмом Hp i \BbbH p. Доведення. Твердження (i) безпосередньо одержуємо з означення S0. (ii) Бачимо, що з (i) випливає []S0\psi [] p = \| \psi \| p , \psi \in Hp. Отже, S0 є iзометричним iзомор- фiзмом Hp i \BbbH p. Теорему доведено. Продовжимо \bfS 0 на H - 2. Введемо оператор \bfS : H - 2 \rightarrow \BbbH - 2 з областю визначення D(\bfS ) = = H - 2 так, що \langle \langle \bfS g, \varphi \rangle \rangle = \langle g, S - 1 0 \varphi \rangle , g \in D(\bfS ), \varphi \in D(S - 1 0 ) \cap \BbbH 2 = \BbbH 2. Це продовження \bfS оператора S0 є також оборотним, \bfS - 1 : \BbbH - 2 \rightarrow H - 2 з областю визначення D(\bfS - 1) = \BbbH - 2 i \langle \bfS - 1f, \psi \rangle = \langle \langle f, S0\psi \rangle \rangle , f \in D(\bfS - 1), \psi \in D(S0) \cap H2 = H2. Беручи до уваги конструкцiю \bfS i теорему 3.1, одержуємо таку теорему. Теорема 3.2. Для m = - 2, 2 справедливими є наступнi твердження: (i) \scrD \eta \theta \bfS \psi = \bfS (\psi \prime ), \psi \in Hm, m \not = - 2; (ii) \bfS є iзометричним iзоморфiзмом Hm i \BbbH m; (iii) \langle \langle f, \varphi \rangle \rangle = \langle \bfS - 1f,\bfS - 1\varphi \rangle , f \in \BbbH - m, \varphi \in \BbbH m. Використовуючи означення \bfS i \delta , одержуємо таку теорему. Теорема 3.3. Справджується рiвнiсть \bfS (\delta \prime ) = \eta (0)\scrD \eta \theta \delta . Доведення. Нехай \varphi \in \BbbH 2. За теоремою 3.2\bigl\langle \bigl\langle \bfS \delta \prime , \varphi \bigr\rangle \bigr\rangle = \langle \langle \scrD \eta \theta \bfS \delta , \varphi \rangle \rangle = - \langle \langle \bfS \delta ,\scrD \eta \theta \varphi \rangle \rangle = - \langle \delta ,\bfS - 1\scrD \eta \theta \varphi \rangle = - \eta (0) (\scrD \eta \theta \varphi ) (0) = = - \langle \langle \eta (0)\delta ,\scrD \eta \theta \varphi \rangle \rangle = \langle \langle \eta (0)\scrD \eta \theta \delta , \varphi \rangle \rangle , що i потрiбно було довести. Наступна теорема встановлює властивостi просторiв \BbbH m, m = - 2, 2. Теорема 3.4. D( - l, l) \subset \BbbH m \subset \BbbH n \subset D\prime ( - l, l), - 2 \leq n \leq m \leq 2, є щiльним неперервним вкладенням. Доведення. Використовуючи (2.1), одержуємо []f []n = \bigm\| \bigm\| \bfS - 1f \bigm\| \bigm\| n \leq \bigm\| \bigm\| \bfS - 1f \bigm\| \bigm\| m = []f []m , f \in \in \BbbH m, - 2 \leq n \leq m \leq 2. Отже, \BbbH m \subset \BbbH n — неперервне вкладення. Оскiльки Hm є щiльним у Hn, застосовуючи оператор \bfS та його властивостi (див. теорему 3.2), бачимо, що \BbbH m є щiльним у \BbbH n. Доведемо, що D( - l, l) \subset \BbbH m — неперервне вкладення. Нехай \{ \varphi n\} \infty n=1 \subset D( - l, l) та \varphi n \rightarrow 0 при n \rightarrow \infty в D( - l, l), тобто iснує a \in (0, l) таке, що \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p}\mathrm{p}\varphi n \subset [ - a, a] для кожного n = 0,\infty i \bigm\| \bigm\| \varphi (m) n \bigm\| \bigm\| L\infty ( - l,l) \rightarrow 0 при n \rightarrow \infty для кожного m = 0,\infty . Оскiльки \eta \in C2( - l, l) i \theta \in C1( - l, l), одержуємо []\varphi n[] 2 = \Biggl( 2\sum m=0 \biggl( \bigm\| \bigm\| \scrD m \eta \theta \varphi n \bigm\| \bigm\| L2 \eta \theta ( - l,l) \biggr) 2 \Biggr) 1/2 \leq C 2\sum m=0 \bigm\| \bigm\| \bigm\| \varphi (m) n \bigm\| \bigm\| \bigm\| L2 \eta \theta ( - l,l) \rightarrow 0 при n\rightarrow \infty , де C > 0 — стала, що визначається значеннями функцiй \eta , \eta \prime , \eta \prime \prime , \theta та \theta \prime на [ - a, a]. Тому \varphi n \rightarrow 0 при n \rightarrow \infty в \BbbH 2. Таким чином, D \subset \BbbH 2 — неперервне вкладення. Отже, D( - l, l) \subset \subset \BbbH m є неперервним вкладенням. Доведемо, що D( - l, l) є щiльним в \BbbH 2. Спочатку покажемо, що для кожного \varphi \in \BbbH 2 iснує послiдовнiсть \{ \varphi n\} \infty n=1 \subset \BbbH 2 така, що \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p}\mathrm{p}\varphi n \subset ( - l, l), n = 1,\infty , i []\varphi - \varphi n[] 2 \rightarrow 0 при n\rightarrow \rightarrow \infty . Покладемо \psi = \bfS - 1\varphi . Тодi \psi \in H2. Згiдно з результатами [9] (глава 1), D(\BbbR ) є щiльним в H2. Отже, iснує послiдовнiсть \{ \psi n\} \infty n=1 \subset D(\BbbR ) така, що \| \psi - \psi n\| 2 \rightarrow 0 при n \rightarrow \infty . Покладемо \varphi n = \bfS \psi n, n = 1,\infty . Тодi \varphi n \in \BbbH 2, \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p}\mathrm{p}\varphi n \subset ( - l, l), n = 1,\infty , i []\varphi - \varphi n[] m \rightarrow 0 ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 1134 Л. В. ФАРДИГОЛА при n\rightarrow \infty . На жаль, ми не можемо гарантувати, що \{ \varphi n\} \infty n=1 \subset D( - l, l). Тепер припустимо, що \varphi \in \BbbH 2 i \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p}\mathrm{p}\varphi n \subset ( - l, l). Тодi \varphi \in H2( - l, l). Отже, iснує послiдовнiсть \{ \widehat \varphi n\} \infty n=1 \subset \subset D( - l, l) така, що \| \varphi - \widehat \varphi n\| 2 \rightarrow 0 при n\rightarrow \infty . Тому iснує a \in (0, l) таке, що \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p}\mathrm{p}\varphi \subset [ - a, a] i \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p}\mathrm{p}\varphi n \subset [ - a, a], n = 1,\infty . Отже, []\varphi - \widehat \varphi n[] 2 \rightarrow 0 при n \rightarrow \infty . Таким чином, D( - l, l) є щiльним в \BbbH 2. Тому D( - l, l) є щiльним в \BbbH m. Оскiльки D( - l, l) є щiльним в D\prime ( - l, l), бачимо, що \BbbH n є щiльним в D\prime ( - l, l). Теорему доведено. Деякi простори \BbbH m дослiджено у наведених нижче прикладах. У пунктi 2 нам буде потрiбний аналог леми 8.7 з роботи [7]. Лема 3.1. Нехай f \in H0, \varphi \in H2. Якщо iснує f(0), то\bigl\langle \bigl[ \scrD 2 \eta \theta f, \varphi \bigr] \bigr\rangle = \bigl\langle \bigl[ f,\scrD 2 \eta \theta \varphi \bigr] \bigr\rangle + \eta 2(0)f(0) (\scrD \eta \theta \varphi ) (0). (3.1) Доведення. Покладемо F (x) = f(x), якщо x \in [0, l), i F (x) = 0 у протилежному випадку на ( - l, l). Тодi F \in \BbbH 0. Для кожного n = 1,\infty покладемо Fn(x) = f(x), якщо x \in [0, l - l/n], i Fn(x) = 0 у протилежному випадку на ( - l, l). Тодi Fn \in \BbbH 0 \bigcap H0( - l, l), n = 1,\infty , i []F - Fn[] 0 \rightarrow 0 при n\rightarrow \infty . (3.2) Нехай \psi \in D(\BbbR ), \psi (x) \geq 0 для x \in \BbbR , \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p}\mathrm{p}\psi \subset [ - l, 0], \int \infty - \infty \psi (x) dx = 1. Покладемо F k n = Fn \ast \psi k, де \psi k(x) = k\psi (kx), x \in \BbbR , n = 1,\infty , \ast є знаком згортки. Отже, F k n \in \in \BbbH 0 \bigcap C\infty ( - l, l), \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p}\mathrm{p}F k n \in [ - l/k, l - l/n], n, k = 1,\infty , i для кожного n = 1,\infty маємо\bigm\| \bigm\| \bigm\| Fn - F k n \bigm\| \bigm\| \bigm\| 0 \rightarrow 0 при k \rightarrow \infty . Далi, повторюючи доведення леми 8.7 [7], одержуємо (3.1), що i потрiбно було довести. Для дослiдження керованої системи (2.3), (2.4) нам потрiбен оператор, що перетворює кожний L2(0,+\infty )-розв’язок рiвняння - z\prime \prime = \mu 2z, \lambda > 0, (3.3) на L2(0,+\infty )-розв’язок рiвняння - y\prime \prime + ry = \mu 2y, \lambda > 0, (3.4) за крайової умови y(\lambda , \mu ) z(\lambda , \mu ) \rightarrow 1 при \lambda \rightarrow +\infty , \mu \in \BbbC , \Re \mu \geq 0. Тут z\prime \prime та y\prime \prime — похiднi z i y по \lambda , \mu — параметр, r = \bigl( \scrD \eta \theta \bigl( \theta 2\eta \prime /\eta \bigr) - \widehat \gamma - q2 \bigr) \circ \sigma - 1 = \bigl( P (k, \rho ) - \gamma - q2 \bigr) \circ \sigma - 1. (3.5) Беручи до уваги (1.7) i (1.8), одержуємо r \in L\infty (0,+\infty ) \bigcap C1[0,+\infty ) i \lambda r \in L1(0,+\infty ). (3.6) У [19] (глава 3) доведено, що цей оператор є оборотним, тобто iснує оператор, що перетворює кожний L2(0,+\infty )-розв’язок рiвняння (3.4) на L2(0,+\infty )-розв’язок рiвняння (3.3) за крайової умови, що зберiгає асимптотику розв’язкiв на нескiнченностi. У [6] цей оператор та обернений до нього були продовженi на H - 2 0 за додаткової умови ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 ОПЕРАТОРИ ПЕРЕТВОРЕННЯ В ЗАДАЧАХ КЕРОВАНОСТI ДЛЯ ВИРОДЖЕНОГО ХВИЛЬОВОГО . . . 1135 | r(\lambda )| \leq \alpha e - \lambda , \lambda > 0. (3.7) Результати продовження цих операторiв на H - 2 0 було анонсовано в [17] у загальному випадку (без припущення (3.7)). Пiзнiше продовження цих операторiв було означено та вивчено в [7] (без припущення (3.7)). Нагадаємо означення для цих продовжень. Ми вважаємо, що (3.6) виконано, але не вважає- мо, що виконано (3.7). Означення 3.1. Позначимо через \bfT 0 : H0 \rightarrow H0 оператор з областю визначення D (\bfT 0) = = \widetilde H0, (\bfT 0g) (\lambda ) = g(\lambda ) + \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n}\lambda \infty \int | \lambda | K \bigl( | \lambda | , \xi \bigr) g(\xi ) d\xi , \lambda \in \BbbR , g \in D(\bfT 0). Тут ядро K \in C(\Omega )\cap L2(\Omega ) є єдиним розв’язком деякої крайової задачi (див. [19], глава 3), де \Omega = \bigl\{ y = (y1, y2) \in \BbbR 2 | y2 > y1 > 0 \bigr\} . З [19] (глава 3) випливає, що оператор \bfT 0 є оборотним i \bfT - 1 0 : H0 \rightarrow H0, D \bigl( \bfT - 1 0 \bigr) = \widetilde H0, \bigl( \bfT - 1 0 f \bigr) (\xi ) = f(\xi ) + \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n} \xi \infty \int | \xi | L \bigl( | \xi | , \lambda \bigr) f(\lambda ) d\lambda , \xi \in \BbbR , f \in D(\bfT - 1 0 ), де L \in C2(\Omega ) \cap L2(\Omega ). Для спряжених операторiв \bfT \ast 0 i \bigl( \bfT - 1 0 \bigr) \ast = (\bfT \ast 0) - 1 маємо \bfT \ast 0 : H0 \rightarrow H0, D (\bfT \ast 0) = \widetilde H0 = = R \bigl( (\bfT \ast 0) - 1 \bigr) , (\bfT \ast 0\varphi ) (\xi ) = \varphi (\xi ) + \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n} \xi | \xi | \int 0 K(\lambda , | \xi | )\varphi (\lambda ) d\lambda , \xi \in \BbbR , \varphi \in D (\bfT \ast 0) , i (\bfT \ast 0) - 1 : H0 \rightarrow H0, D \bigl( (\bfT \ast 0) - 1 \bigr) = \widetilde H0 = R (\bfT \ast 0) , \Bigl( (\bfT \ast 0) - 1 \psi \Bigr) (\lambda ) = \psi (\lambda ) + \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n}\lambda | \lambda | \int 0 L(\xi , | \lambda | )\psi (\xi ) d\xi , \lambda \in \BbbR , \psi \in D \bigl( (\bfT \ast 0) - 1) \bigr) . Наступну теорему було доведено в [7]. Теорема 3.5. Оператор \bfT \ast 0 є автоморфiзмом простору \widetilde Hm, m = - 2, 2. Тепер наведемо означення оператора \bfT r. Означення 3.2. Позначимо через \bfT r оператор (\bfT \ast 0| H2)\ast . Маємо \bfT r : H - 2 \rightarrow H - 2, D (\bfT r) = \widetilde H - 2, \langle \bfT rg, \varphi \rangle = \langle g,\bfT \ast 0\varphi \rangle , g \in D (\bfT r) = \widetilde H - 2, \varphi \in D (\bfT \ast r) \cap \widetilde H2 = \widetilde H2. Тодi \bfT - 1 r = \Bigl( (\bfT \ast 0) - 1 | H2 0 \Bigr) \ast , \bfT - 1 r : H - 2 0 \rightarrow H - 2 0 , D \bigl( \bfT - 1 r \bigr) = \widetilde H - 2 0 i \langle \bfT - 1 r f, \psi \rangle = = \langle g, (\bfT \ast 0) - 1 \psi \rangle , f \in D \bigl( \bfT - 1 r \bigr) = \widetilde H - 2, \psi \in D \bigl( (\bfT \ast r) - 1 \bigr) \cap \widetilde H2 = H2. Наступнi чотири теореми було доведено в [7]. Теорема 3.6. Оператор \bfT r є автоморфiзмом простору \widetilde Hm, m = - 2, 2. ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 1136 Л. В. ФАРДИГОЛА Теорема 3.7. Справджується рiвнiсть \bigl( (d/d\lambda )2 - r(| \lambda | ) \bigr) (\bfT rg) = \bfT r \bigl( (d/d\xi )2g \bigr) + 2\delta \prime (\lambda ) \infty \int 0 K(0, \xi )g(\xi ) d\xi , g \in \widetilde H0. Бiльш того, якщо g \in \widetilde H0 та iснує g(+0), то \int \infty 0 K(0, \xi )g(\xi ) d\xi = (\bfT rg) (+0) - g(+0). Теорема 3.8. Справджується рiвнiсть (d/d\xi )2 \bigl( \bfT - 1 r f \bigr) = \bfT - 1 r \bigl( \bigl( (d/d\lambda )2 - r(| \lambda | ) \bigr) f \bigr) + 2\delta \prime (\xi ) \infty \int 0 L(0, \lambda )f(\lambda ) d\lambda , f \in \widetilde H0. Бiльш того, якщо f \in \widetilde H0 та iснує f(+0), то \int \infty 0 L(0, \lambda )f(\lambda ) dx = \bigl( \bfT - 1 r f \bigr) (+0) - f(+0). Теорема 3.9. Маємо \bfT r (\delta \prime ) = \delta \prime . Ядра K та L iнтегральних операторiв \bfT r i \bfT - 1 r було явно знайдено в [6] (приклад 5.1) для r(\lambda ) = \beta e - \lambda , \lambda > 0, де \beta > 0 — стала. 4. Умови керованостi. Скориставшись оператором перетворення \bfS \bfT r та його оберненим, перетворимо кожний розв’язок керованої системи (2.6), (2.7) iз найпростiшим хвильовим опера- тором на розв’язок керованої системи (2.3), (2.4) iз загальним хвильовим оператором, i навпаки (теореми 4.1, 4.2). Зазначимо, що теореми 4.1, 4.2 i наслiдок 4.1 є аналогами теорем 4.1, 4.3 та наслiдку 4.2 [7], i ми їх доводимо цiлком аналогiчно. Теорема 4.1. Нехай Z є розв’язком системи (2.6), (2.7) для деяких v \in L\infty (0, T ) i Z0 \in \widetilde \bfH . Нехай W (\cdot , t) = \bfS \bfT rZ(\cdot , t), t \in [0, T ]. Тодi W є розв’язком системи (2.3), (2.4) з W 0 = \bfS \bfT rZ 0 та \eta (0)u(t) = v(t) + \infty \int 0 K(0, \xi )Z(\xi , t) d\xi , t \in [0, T ], (4.1) i (2.5) виконано. Бiльш того,\biggl[ \biggr] \biggl[ \biggr] \biggl( W (\cdot , t) Wt(\cdot , t) \biggr) \biggl[ \biggr] \biggl[ \biggr] 0 \leq C0 \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \biggl( Z(\cdot , t)Zt(\cdot , t) \biggr) \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| 0 , t \in [0, T ], (4.2) \| u\| L\infty (0,T ) \leq C1Q(T ) \Bigl( \| v\| L\infty (0,T ) + \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| Z0 \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| 0\Bigr) , (4.3) де Q(T ) = \sqrt{} (2T 2 + 6)(1 + q2), C0 > 0 та C1 > 0 — деякi сталi. Наслiдок 4.1. Якщо W є розв’язком системи (2.3), (2.4) для деяких u \in L\infty (0, T ) i W 0 \in \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}, то (2.5) виконано. Теорема 4.2. Нехай W є розв’язком системи (2.3), (2.4) для деяких u \in L\infty (0, T ) i W 0 \in \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I} та Z(\cdot , t) = \bfT - 1 r \bfS - 1W (\cdot , t), t \in [0, T ]. Тодi Z є розв’язком системи (2.6), (2.7) з Z0 = \bfT - 1 r \bfS - 1W 0 та v(t) = \eta (0)u(t) + \infty \int 0 L(0, x)\bfS - 1W (x, t) dx, t \in [0, T ]. (4.4) Бiльш того, ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 ОПЕРАТОРИ ПЕРЕТВОРЕННЯ В ЗАДАЧАХ КЕРОВАНОСТI ДЛЯ ВИРОДЖЕНОГО ХВИЛЬОВОГО . . . 1137\bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \biggl( Z(\cdot , t)Zt(\cdot , t) \biggr) \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| 0 \leq G0 \biggl[ \biggr] \biggl[ \biggr] \biggl( W (\cdot , t) Wt(\cdot , t) \biggr) \biggl[ \biggr] \biggl[ \biggr] 0 , t \in [0, T ], (4.5) \| v\| L\infty (0,T ) \leq G1Q(T )eTG2 \Bigl( \| u\| L\infty (0,T ) + \bigl[ \bigr] \bigl[ \bigr] W 0 \bigl[ \bigr] \bigl[ \bigr] 0\Bigr) , (4.6) де Q(T ) = \sqrt{} (2T 2 + 6)(1 + q2), G0 > 0, G1 > 0 та G2 > 0 — деякi сталi. Цi теореми та наслiдок доведено з допомогою оператора перетворення \bfS \bfT r та оберненого до нього до систем (2.3), (2.4) та (2.6), (2.7). Теореми 3.2 i 3.6 вiдiграють головну роль у їх доведеннi (див. [7], теореми 4.1, 4.3 та наслiдок 4.1). У доведеннi теореми 4.2 використано узагальнену теорему Гронуолла (див. [7], теорема 4.3). Зауваження 4.1. За теоремою 3.2 [4] система (2.6), (2.7) має єдиний розв’язок. Тому з теорем 4.1, 4.2 випливає єдинiсть розв’язку задачi (2.3), (2.4) (i (1.1) – (1.3)). Зауваження 4.2. Беручи до уваги (4.2), (4.5) i (4.6), одержуємо\biggl[ \biggr] \biggl[ \biggr] \biggl( W (\cdot , t) Wt(\cdot , t) \biggr) \biggl[ \biggr] \biggl[ \biggr] 0 \leq C(T ) \Bigl( \bigl[ \bigr] \bigl[ \bigr] W 0 \bigl[ \bigr] \bigl[ \bigr] 0 + \| u\| L\infty (0,T ) \Bigr) , t \in [0, T ], де C(T ) = C0Q(T ) \bigl( G0 +G1Q(T )eTG2 \bigr) , C0, G0, G1, G2 та Q(T ) — сталi з теорем 4.1 та 4.2. Тому задачi (2.3), (2.4) i (1.1) – (1.3) є коректними. Таким чином, керована система (2.3), (2.4) iз загальним хвильовим оператором є перетворен- ням за допомогою оператора \bfS \bfT r керованої системи (2.6), (2.7) iз найпростiшим хвильовим оператором i, навпаки, керована система (2.6), (2.7) є перетворенням за допомогою оператора (\bfS \bfT r) - 1 керованої системи (2.3), (2.4). Для заданих T > 0 i W 0 \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 (Z0 \in \widetilde \bfH 0) позначимо через \scrR g T (W 0) \bigl( вiдповiдно \scrR s T (Z 0) \bigr) множину станiв W T \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 \bigl( вiдповiдно ZT \in \widetilde \bfH 0 \bigr) , для яких iснує керування u \in L\infty (0, T )\bigl( вiдповiдно v \in L\infty (0, T ) \bigr) таке, що задача (2.3), (2.4) (вiдповiдно (2.6), (2.7)) має єдиний розв’язок W \bigl( вiдповiдно Z \bigr) i \biggl( W (\cdot , T ) Wt(\cdot , T ) \biggr) =W T \Biggl( вiдповiдно \biggl( Z(\cdot , T ) Zt(\cdot , T ) \biggr) = ZT \Biggr) . Для заданих W 0 \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 i Z0 \in \widetilde \bfH 0 позначимо \scrR g(W 0) = \bigcup T>0\scrR g T (W 0) i \scrR s(Z0) = \bigcup T>0\scrR s T (Z 0). Означення 4.1. Стан W 0 \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 (Z0 \in \widetilde \bfH 0) називається L\infty -керованим вiдносно систе- ми (2.3), (2.4) (вiдповiдно (2.6), (2.7)) за заданий час T > 0, якщо 0 належить \scrR g T (W 0) (вiд- повiдно \scrR s T (Z 0)), i наближено L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) (вiдповiдно (2.6), (2.7)) за заданий час T > 0, якщо 0 належить замиканню \scrR g T (W 0) в \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 \bigl( вiдповiдно \scrR s T (Z 0) в \widetilde \bfH 0 \bigr) . Означення 4.2. Стан W 0 \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 (Z0 \in \widetilde \bfH 0) називається наближено L\infty -керованим вiд- носно системи (2.3), (2.4) (вiдповiдно (2.6), (2.7)) за вiльний час, якщо 0 належить замиканню \scrR g(W 0) в \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 \bigl( вiдповiдно \scrR s(Z0) в \widetilde \bfH 0 \bigr) . З теорем 4.1 та 4.2 випливає такий результат. Наслiдок 4.2. Нехай W 0 \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0, Z0 = (\bfS \bfT r) - 1W 0 i задано час T > 0. (i) W 0 є наближено L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за час T тодi i лише тодi, коли Z0 є наближено L\infty -керованим вiдносно системи (2.6), (2.7) за той же час. (ii) W 0 є L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за час T тодi i лише тодi, коли Z0 є L\infty -керованим вiдносно системи (2.6), (2.7) за той же час. ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 1138 Л. В. ФАРДИГОЛА Для того щоб сформулювати властивостi керованої системи (2.6), (2.7), нагадаємо деякi означення i твердження з [5]. Будемо вважати, що S — простiр Шварца швидко спадних функцiй, а S\prime є двоїстим до нього (тобто S\prime є простором помiрних розподiлiв). Нехай \beta > 0, \bfPsi \beta : S\prime \rightarrow S\prime , D (\bfPsi \beta ) = \bigl\{ g \in S\prime | g непарне i \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p}\mathrm{p} g \subset [ - \beta , \beta ] \bigr\} = R (\bfPsi \beta ) , \bfPsi \beta g = F - 1 \sigma \rightarrow \xi \Biggl( \sigma \sqrt{} \sigma 2 + q2 (Fg) \Bigl( \sqrt{} \sigma 2 + q2 \Bigr) \Biggr) , g \in D(\bfPsi \beta ), де F — оператор перетворення Фур’є. Зрозумiло, що якщо q = 0, то \bfPsi \beta = \mathrm{I}\mathrm{d} (де \mathrm{I}\mathrm{d} — тотожний оператор). Зокрема, (\bfPsi \beta g) (\xi ) = g(\xi ) - q\xi \infty \int | \xi | J1 \Bigl( q \sqrt{} \tau 2 - \xi 2 \Bigr) \sqrt{} \tau 2 - \xi 2 g(\tau ) d\tau , \xi \in \BbbR , g \in D (\bfPsi \beta ) \cap H0. Тут J\nu , \nu = 0,\infty , — функцiя Бесселя. Оператор \bfPsi \beta є оборотним i \bfPsi - 1 \beta : S\prime \rightarrow S\prime , D \Bigl( \bfPsi - 1 \beta \Bigr) = = R(\bfPsi \beta ) = D(\bfPsi \beta ) = R \Bigl( \bfPsi - 1 \beta \Bigr) , \bfPsi - 1 \beta f = F - 1 \sigma \rightarrow \xi \Biggl( \mu \sqrt{} \mu 2 - q2 (Ff) \Bigl( \sqrt{} \mu 2 - q2 \Bigr) \Biggr) , f \in D \bigl( \bfPsi - 1 \beta \bigr) . Зокрема, \Bigl( \bfPsi - 1 \beta f \Bigr) (\tau ) = f(\tau ) + q\tau \infty \int | \tau | I1 \Bigl( q \sqrt{} \xi 2 - \tau 2 \Bigr) \sqrt{} \xi 2 - \tau 2 f(\xi ) d\xi , \tau \in \BbbR , f \in D \bigl( \bfPsi - 1 \beta \bigr) \cap H0, де I\nu — модифiкована функцiя Бесселя: I\nu (\tau ) = i - \nu J\nu (i\tau ), \nu = 0,\infty . Оператори \bfPsi \beta та \bfPsi - 1 \beta є обмеженими з H - s в H - s, s \geq 0. Бiльш того, \bfPsi \Bigl( \widetilde H - s \cap D (\bfPsi \beta ) \Bigr) = \widetilde H - s \cap R (\bfPsi \beta ) , s \geq 0. Якщо f = \bfPsi \beta g, то f \in L\infty ( - \beta , \beta ) у тому i лише в тому випадку, коли g \in L\infty ( - \beta , \beta ). Скориставшись наслiдком 3.9 [5], теоремами 4.1, 4.2 i наслiдком 4.2, одержимо умови керованостi за заданий час для системи (2.3), (2.4) з таких умов для системи (2.6), (2.7). Теорема 4.3. Нехай W 0 \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 i задано час T > 0. (i) W 0 є наближено L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за час T тодi i лише тодi, коли \mathrm{s}\mathrm{u}\mathrm{p}\mathrm{p}W 0 0 \subset \bigl[ - \sigma - 1(T ), \sigma - 1(T ) \bigr] , (4.7) W 0 1 - (\bfS \bfT r\bfPsi T ) \biggl( \Bigl( \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n}x (\bfS \bfT r\bfPsi T ) - 1W 0 0 \Bigr) \prime \biggr) = 0. (4.8) (ii) W 0 є L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за час T тодi i лише тодi, коли \eta W 0 0 \in L\infty (0, \sigma - 1(T )) i виконано (4.7), (4.8). ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 ОПЕРАТОРИ ПЕРЕТВОРЕННЯ В ЗАДАЧАХ КЕРОВАНОСТI ДЛЯ ВИРОДЖЕНОГО ХВИЛЬОВОГО . . . 1139 Доведення. (i) За наслiдком 4.2 i наслiдком 3.9 [5] W 0 є наближено L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за час T тодi i лише тодi, коли виконано умови (4.7), (4.8). (ii) Покладемо Z0 = \bfT - 1 r \bfS - 1W 0. Беручи до уваги наслiдок 4.2, наслiдок 3.9 [5] та тверд- ження (i), бачимо, що достатньо довести, що \eta W 0 0 \in L\infty (0, \sigma - 1(T )) тодi i тiльки тодi, коли Z0 0 \in L\infty (0, T ), (4.9) замiсть доведення (ii). Застосовуючи (3.6), одержуємо\bigm\| \bigm\| Z0 0 \bigm\| \bigm\| L\infty (0,T ) \leq \bigm\| \bigm\| \eta W 0 0 \bigm\| \bigm\| L\infty (0,\sigma - 1(T )) \Bigl( 1 + \| K(0, \cdot )\| L2(0,+\infty ) \Bigr) , тобто якщо W 0 0 \in L\infty (0, \sigma - 1(T )), то Z0 0 \in L\infty (0, T ). Протилежне твердження одержуємо аналогiчно. Отже, (4.9) виконано. Беручи до уваги наслiдок 4.2 i наслiдок 3.9 [5], бачимо, що (ii) також виконано. Теорему 4.3 доведено. З теорем 4.1 та 4.2 випливає таке твердження. Наслiдок 4.3. Нехай W 0 \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 i Z0 = (\bfS \bfT r) - 1W 0. Стан W 0 є наближено L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за вiльний час тодi i лише тодi, коли Z0 є наближено L\infty - керованим вiдносно системи (2.6), (2.7) за вiльний час. Застосовуючи наслiдок 4.3, теорему 1.1 [23] та теорему 3.8 [5], одержуємо умови керова- ностi за вiльний час для системи (2.3), (2.4) з вiдповiдних умов для системи (2.6), (2.7). Теорема 4.4. Нехай q = 0. Стан W 0 \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 є наближено L\infty -керованим вiдносно систе- ми (2.3), (2.4) за вiльний час тодi i лише тодi, коли W 0 1 - \bfS \bfT r \Bigl( \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n}x (\bfS \bfT r) - 1W 0 0 \Bigr) \prime = 0. (4.10) Зазначимо, що якщо q = 0, то умова (4.10) еквiвалентна умовi (4.8). Теорема 4.5. Нехай q > 0. Кожний стан W 0 \in \mathrm{I}\BbbH \mathrm{I}0 є наближено L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за вiльний час. Таким чином, перетворена керована система (2.3), (2.4) iз загальним хвильовим оператором вiдтворює властивостi керованостi своєї оригiнальної керованої системи (2.6), (2.7) iз найпрос- тiшим хвильовим оператором за заданий та вiльний час i навпаки. 5. Приклади. Нехай \alpha \in \BbbR , \delta \in [0, 1], \widehat k(x) = \bigl( l2 - x2 \bigr) \alpha , \widehat \rho (x) = (2l)2 \bigl( l2 - x2 \bigr) \alpha - 2 , \widehat \gamma (x) = \bigl( 1 - \delta 2 \bigr) \biggl( \alpha - 1 2 \biggr) 2 - \alpha (\alpha - 1) 4l2 \bigl( l2 - x2 \bigr) - \delta 2 l - | x| l + | x| , x \in ( - l, l), W 0 \in \widetilde \BbbH 0 i u \in \in L\infty (0, T ). Тодi \eta (x) = \surd 2l \bigl( l2 - x2 \bigr) \alpha - 1 2 , \theta (x) = 1\surd 2l \sqrt{} l2 - x2, \sigma (x) = x\int 0 2l d\xi l2 - \xi 2 = \mathrm{l}\mathrm{n} l + x l - x , x \in ( - l, l), \sigma - 1(\lambda ) = l e\lambda - 1 e\lambda + 1 , \lambda \in \BbbR . Маємо \scrD \eta \theta \varphi = 1 2l \bigl( \bigl( l2 - x2 \bigr) \varphi \prime - (\alpha - 1)x\varphi \bigr) , ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 1140 Л. В. ФАРДИГОЛА \scrD 2 \eta \theta \varphi = 1 4l2 \Bigl( \bigl( l2 - x2 \bigr) 2 \varphi \prime \prime - 2\alpha x \bigl( l2 - x2 \bigr) \varphi \prime + (\alpha - 1) \bigl( (\alpha - 1)x2 - \bigl( l2 - x2 \bigr) \bigr) \varphi \Bigr) . Отже, \varphi \in \BbbH 0 \leftrightarrow \varphi \in L2 \eta \theta ( - l, l) \leftrightarrow \bigl( l2 - x2 \bigr) \alpha /2 - 1 \varphi \in L2( - l, l), \varphi \in \BbbH 1 \leftrightarrow \varphi \in \BbbH 0 \wedge \bigl( l2 - x2 \bigr) \varphi \prime \in L2 \eta \theta ( - l, l) \leftrightarrow \varphi \in \BbbH 0 \wedge \bigl( l2 - x2 \bigr) \alpha /2 \varphi \prime \in L2( - l, l), \varphi \in \BbbH 2 \leftrightarrow \varphi \in \BbbH 1 \wedge \bigl( l2 - x2 \bigr) 2 \varphi \prime \prime \in L2 \eta \theta ( - l, l) \leftrightarrow \varphi \in \BbbH 1 \wedge \bigl( l2 - x2 \bigr) \alpha /2+1 \varphi \prime \prime \in L2( - l, l). Тодi \nu = \scrD \eta \theta \bigl( \theta 2\eta \prime /\eta \bigr) = \theta 2 \bigl( \theta 2\eta \prime /\eta \bigr) \prime + \bigl( \theta 2\eta \prime /\eta \bigr) 2 = = 1 4l2 \bigl( - (\alpha - 1)2 \bigl( l2 - x2 \bigr) + (\alpha - 1)2x2 \bigr) = \biggl( \alpha - 1 2 \biggr) 2 - \alpha (\alpha - 1) 4l2 \bigl( l2 - x2 \bigr) . Тому r \circ \sigma + q2 = \nu - \gamma = \delta 2 \Biggl( l - | x| l + | x| + \biggl( \alpha - 1 2 \biggr) 2 \Biggr) . Отже, умови (1.7) та (1.8) виконано для q = \delta \alpha - 1 2 i r(\lambda ) = \delta 2e - | \lambda | , \lambda \in \BbbR , тому (3.6) також виконано. У цьому випадку ядра K та L операторiв \bfT r та \bfT - 1 r було обчислено в [6]. Розглянемо керовану систему (2.3), (2.4). Беручи до уваги теореми 4.3 i 4.5, одержуємо такi твердження: (i) стан W 0 є наближено L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за заданий час T > 0 тодi i лише тодi, коли (4.7) та (4.8) виконано; (ii) стан W 0 є L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за заданий час T > 0 тодi i лише тодi, коли (l2 - x2) \alpha - 1 2 W 0 0 \in L\infty (0, T ) i виконано (4.7), (4.8); (iii) якщо \delta \not = 0 i \alpha \not = 1, то стан W 0 є завжди L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за вiльний час; (iv) якщо \delta = 0 або \alpha = 1, то стан W 0 є наближено L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за вiльний час тодi i лише тодi, коли виконано (4.10). Знайдемо явнi спiввiдношення мiж розв’язком W системи (2.3), (2.4) та розв’язком Z зада- чi (2.6), (2.7), де W (\cdot , t) = \bfS \bfT rZ(\cdot , t), t \in [0, T ]. Використовуючи явну формулу, одержану в [6] для K, маємо (\bfT rZ(\cdot , t)) (\lambda ) = Z(\lambda , t) + \delta 2 \infty \int | \lambda | I1 \biggl( 2\delta \sqrt{} e - | \lambda | 2 \Bigl( e - | \lambda | 2 - e - \xi 2 \Bigr) \biggr) \sqrt{} e - | \lambda | 2 \Bigl( e - | \lambda | 2 - e - \xi 2 \Bigr) e - | \lambda | +\xi 2 Z(\xi , t) d\xi . Позначаючи \xi = \mathrm{l}\mathrm{n} l + \mu l - \mu , одержуємо W (x, t) = \bigl( l2 - x2 \bigr) 1 - \alpha 2 \surd 2l \left( Z \biggl( \mathrm{l}\mathrm{n} l + x l - x , t \biggr) + l\delta l\int h(x) K1(x, \mu )Z \biggl( \mathrm{l}\mathrm{n} l + \mu l - \mu , t \biggr) d\mu \right) , ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 ОПЕРАТОРИ ПЕРЕТВОРЕННЯ В ЗАДАЧАХ КЕРОВАНОСТI ДЛЯ ВИРОДЖЕНОГО ХВИЛЬОВОГО . . . 1141 де h(x) = \mathrm{l}\mathrm{n} l + | x| l - | x| , K1(x, \mu ) = I1 \left( 2\delta \sqrt{} l - | x| l + | x| - \sqrt{} (l - | x| )(l - \mu ) (l + | x| )(l + \mu ) \right) \Bigg/ \sqrt{} l + \mu l - \mu - \sqrt{} (l + | x| )(l + \mu ) (l - | x| )(l - \mu ) . Розглянемо тепер окремий випадок, де \delta = 0, u(t) = l1/2 - \alpha \surd 2(2et - 1) , t \in [0, T ], W 0 0 (x) = \bigl( l2 - x2 \bigr) 1 - \alpha 2 (l - | x| ) \surd 2l(l + 3| x| ) \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n}x, W 0 1 (x) = - \bigl( l2 - x2 \bigr) 1 - \alpha 2 (l2 - x2) \surd 2l(l + 3| x| )2 \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n}x, x \in ( - l, l). У цьому випадку ми можемо знайти керування, що розв’язують проблему наближеної L\infty - керованостi за вiльний час. Маємо q = 0, r = 0. Тому \bfT r — тотожний оператор. Далi, Z0 0 (\xi ) = \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n} \xi 2e| \xi | - 1 , Z0 1 (\xi ) = - 2e| \xi | \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n} \xi \bigl( 2e| \xi | - 1 \bigr) 2 , \xi \in \BbbR , v(t) = 1 2et - 1 , t \in [0, T ]. Бачимо, що Z0 1 (\xi ) = \bigl( Z0 0 (\xi ) \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n} \xi \bigr) \prime , \xi \in \BbbR . Отже, для W 0 умову (4.10) виконано, i цей стан є наближено L\infty -керованим вiдносно системи (2.3), (2.4) за вiльний час згiдно з твердженням (iv). Можна переконатися, що Z(\xi , t) = H(\xi ) 2et+\xi - 1 - H( - \xi ) 2et - \xi - 1 = \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n} \xi 2ete| \xi | - 1 , \xi \in \BbbR , є розв’язком системи (2.6), (2.7). Маємо\bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \biggl( Z(\cdot , T )Zt(\cdot , T ) \biggr) \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| 0 = \sqrt{} 2 \infty \int 0 d\xi (2eT+\xi - 1) 2 + e2T \infty \int 0 d\xi (2eT+\xi - 1) 4 \leq \leq \sqrt{} 2 \infty \int T e - 2\mu d\mu + e2T \infty \int T e - 4\mu d\mu = \surd 3e - T \rightarrow 0 при T \rightarrow +\infty . (5.1) Застосовуючи оператор перетворення \bfS \bfT r = \bfS до Z(\cdot , t) i беручи до уваги теорему 4.1, бачимо, що W (x, t) = \bigl( l2 - x2 \bigr) 1 - \alpha 2 (l - | x| ) \surd 2l(l (2et - 1) + | x| (2et + 1)) \mathrm{s}\mathrm{g}\mathrm{n}x, x \in ( - l, l), є розв’язком системи (2.3), (2.4). Згiдно з (5.1) одержуємо\biggl[ \biggr] \biggl[ \biggr] \biggl( W (\cdot , T ) Wt(\cdot , T ) \biggr) \biggl[ \biggr] \biggl[ \biggr] 0 \leq C0 \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \biggl( Z(\cdot , T )Zt(\cdot , T ) \biggr) \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| \bigm| 0 \leq \surd 3C0e - T \rightarrow 0 при T \rightarrow +\infty . Таким чином, керування un(t) = l1/2 - \alpha \surd 2(2et - 1) , t \in [0, Tn], розв’язують задачу наближеної L\infty - керованостi вiдносно системи (2.3), (2.4) за вiльний час для стану W 0. Тут \{ Tn\} \infty n=1 \subset (0,+\infty ) є довiльною послiдовнiстю, що зростає до +\infty . Зокрема, W (x, t) \rightarrow 0 при x\rightarrow l, якщо \alpha < 1, i W (x, t) \rightarrow \infty при x\rightarrow l, якщо \alpha > 1. ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8 1142 Л. В. ФАРДИГОЛА Лiтература 1. Alabau-Boussouira F., Cannarsa P., Leugering G. Control and stabilization of degenerate wave equations // arXiv:1505.05720. 2. Antosik P., Mikusiński J., Sikorski R. Theory of distributions. The sequential approach. – Amsterdam: Elsevier, 1973. 3. Castro C. Exact controllability of the 1-D wave equation from a moving interior point // ESAIM. Control, Optim. and Calc. Var. – 2013. – 19. – P. 301 – 316. 4. Fardigola L. V. Controllability problems for the string equation on a half-axis with a boundary control bounded by a hard constant // SIAM J. Control Optim. – 2008. – 47, № 4. – P. 2179 – 2199. 5. Fardigola L. V. Controllability problems for the 1-d wave equation on a half-axis with the Dirichlet boundary control // ESAIM. Control, Optim. Calc. Var. – 2012. – 18. – P. 748 – 773. 6. Fardigola L. V. Transformation operators of the Sturm – Liouville problem in controllability problems for the wave equation on a half-axis // SIAM J. Control Optim. – 2013. – 51. – P. 1781 – 1801. 7. Fardigola L. V. Transformation operators of the Sturm – Liouville problem in controllability problems for the wave equation with variable coefficients on a half-axis controlled by the Dirichlet boundary control // Math. Control and Relat. Fields. – 2015. – 5. – P. 31 – 53. 8. Фардигола Л. В., Халiна К. С. Проблеми керованостi для рiвняння струни // Укр. мат. журн. – 2007. – 59, № 7. – С. 939 – 952. 9. Gindikin S. G., Volevich L. R. Distributions and convolution equations. – Philadelphia: Gordon and Breach Sci. Publ., 1992. 10. Gueye M. Exact boundary controllability of 1-D parabolic and hyperbolic degenerate equations // SIAM J. Control Optim. – 2014. – 52(4). – P. 2037 – 2054. 11. Gugat M., Keimer A., Leugering G. Optimal distributed control of the wave equation subject to state constraints // Z. angew. Math. und Mech. – 2009. – 89, № 6. – S. 420 – 444. 12. Gugat M., Leugering G. L\infty -norm minimal control of the wave equation: on the weakness of the bang-bang principle // ESAIM. Control, Optim. and Calc. Var. – 2008. – 14, № 2. – P. 254 – 283. 13. Gugat M., Sokolowski J. A note on the approximation of Dirichlet boundary control problems for the wave equation on curved domains // Appl. Anal. – 2012. – 92, № 10. – P. 2200 – 2214. 14. Ильин В. А., Кулешов А. А. Обобщенные решения вонового уравнения из классов Lp и W 1 p , p \geq 1 // Докл. АН. – 2012. – 446, № 4. – С. 374 – 377. 15. Халiна К. С. Проблеми крайової керованостi для рiвняння коливання неоднорiдної струни на пiвосi // Укр. мат. журн. – 2012. – 64, № 4. – С. 525 – 541. 16. Khalina K. S. On the Neumann boundary controllability for a non-homogeneous string on a half-axis // J. Math. Phys., Anal. and Geom. – 2012. – 8, № 4. – P. 307 – 335. 17. Халiна К. С. Про керованiсть крайовими умовами Дiрiхле для неоднорiдної струни на пiвосi // Доп. НАН України. – 2012. – № 10. – С. 24 – 29. 18. Lui Y. Some sufficient conditions for the controllability of the wave equation with variable coefficients // Acta Appl. Math. – 2013. – 128. – P. 181 – 191. 19. Marchenko V. A. Sturm – Liouville operators and applications. – Providence, R.I.: Amer. Math. Soc., 2011. 20. Mizumachi T. Decay properties of solutions to degenerate wave equation with dissipative terms // Adv. Different. Equat. – 1997. – 2, № 4. – P. 573 – 592. 21. Privat Y., Trélat E., Zuazua E. Optimal location of controllers for the one-dimensional wave equation // Ann. Inst. H. Poincaré. Anal. Non Linéaire. – 2013. – 30, № 6. – P. 1097 – 1126. 22. Seck Ch., Bayili G., Séne A., Niane M. T. Contrôlabilité exacte de l’équation des ondes dans des espaces de Sobolev non réguliers pour un ouvert polygonal // Afr. Mat. – 2012. – 23, № 1. – P. 1 – 9. 23. Sklyar G. M., Fardigola L. V. The Markov power moment problem in problems of controllability and frequency extinguishing for the wave equation on a half-axis // J. Math. Anal. and Appl. – 2002. – 276, № 1. – P. 109 – 134. 24. Vancostenoble J., Zuazua E. Hardy inequalities, observability, and control for the wave and Schrödinder equations with singular potentials // SIAM J. Math. Anal. – 2009. – 41, № 4. – P. 1508 – 1532. 25. Zhang M., Gao H. Null controllability of some degenerate wave equations // J. Syst. Sci. Complex. – 2016. 26. Zhang X. A unified controllability/observability theory for some stochastic and deterministic partial differential equations // Proc. Intern. Congr. Math. (Hyderabad, India). – 2010. – 4. – P. 3008 – 3034. 27. Zuazua E. Controllability and observability of partial differential equations: some results and open problems // Handbook Different. Equat.: Evol. Equat. – 2006. – 3. Одержано 20.02.17 ISSN 1027-3190. Укр. мат. журн., 2018, т. 70, № 8
id umjimathkievua-article-1623
institution Ukrains’kyi Matematychnyi Zhurnal
keywords_txt_mv keywords
language Ukrainian
last_indexed 2026-03-24T02:09:20Z
publishDate 2018
publisher Institute of Mathematics, NAS of Ukraine
record_format ojs
resource_txt_mv umjimathkievua/7f/935cf8ef4837d01807066df4a657b07f.pdf
spelling umjimathkievua-article-16232019-12-05T09:21:04Z Transformation operators in controllability problems for the degenerate wave equation with variable coefficients Оператори перетворення в задачах керованості для виродженого хвильового рівняння зі змінними коефіцієнтами Fardigola, L. V. Фардигола, Л. В. We study the control system $w_{tt} = \cfrac1{\rho } (kw_x) x + \gamma w,\; w(0, t) = u(t),\; x \in (0, l), t \in (0, T)$, in special modified spaces of the Sobolev type. Here, $\rho , k,$ and \gamma are given functions on $[0, l)$; $u \in L^{\infty} (0, T)$ is a control, and $T &gt; 0$ is a constant. The functions $\rho$ and $k$ are positive on $[0, l)$ and may tend to zero or to infinity as $x \rightarrow l$. The growth of distributions from these spaces is determined by the growth of $\rho$ and $k$ as $x \rightarrow l$. Applying the method of transformation operators, we establish necessary and sufficient conditions for the $L^{\infty}$ -controllability and approximate $L^{\infty}$ -controllability at a given time and at a free time. Дослiджено керовану систему $w_{tt} = \cfrac1{\rho } (kw_x) x + \gamma w,\; w(0, t) = u(t),\; x \in (0, l), t \in (0, T)$, у спецiальних модифiкованих просторах соболєвського типу. Тут $\rho , k$ та $\gamma$ — заданi на $[0, l)$ функцiї; $u \in L^{\infty}(0, T)$ — керування, $T &gt; 0$ — стала. Функцiї $\rho$ та $k$ є додатними на $[0, l)$ та можуть прямувати до нуля або нескiнченностi при $x \rightarrow l$. Зростання роподiлiв iз цих просторiв визначено зростанням $\rho$ та $k$ при $x \rightarrow l$. За допомогою методу операторiв перетворення одержано необхiднi та достатнi умови $L^{\infty}$ -керованостi та наближеної $L^{\infty}$ -керованостi за заданий та вiльний час. Institute of Mathematics, NAS of Ukraine 2018-08-25 Article Article application/pdf https://umj.imath.kiev.ua/index.php/umj/article/view/1623 Ukrains’kyi Matematychnyi Zhurnal; Vol. 70 No. 8 (2018); 1128-1142 Український математичний журнал; Том 70 № 8 (2018); 1128-1142 1027-3190 uk https://umj.imath.kiev.ua/index.php/umj/article/view/1623/605 Copyright (c) 2018 Fardigola L. V.
spellingShingle Fardigola, L. V.
Фардигола, Л. В.
Transformation operators in controllability problems for the degenerate wave equation with variable coefficients
title Transformation operators in controllability problems for the degenerate wave equation with variable coefficients
title_alt Оператори перетворення в задачах керованості для виродженого хвильового рівняння зі змінними коефіцієнтами
title_full Transformation operators in controllability problems for the degenerate wave equation with variable coefficients
title_fullStr Transformation operators in controllability problems for the degenerate wave equation with variable coefficients
title_full_unstemmed Transformation operators in controllability problems for the degenerate wave equation with variable coefficients
title_short Transformation operators in controllability problems for the degenerate wave equation with variable coefficients
title_sort transformation operators in controllability problems for the degenerate wave equation with variable coefficients
url https://umj.imath.kiev.ua/index.php/umj/article/view/1623
work_keys_str_mv AT fardigolalv transformationoperatorsincontrollabilityproblemsforthedegeneratewaveequationwithvariablecoefficients
AT fardigolalv transformationoperatorsincontrollabilityproblemsforthedegeneratewaveequationwithvariablecoefficients
AT fardigolalv operatoriperetvorennâvzadačahkerovanostídlâvirodženogohvilʹovogorívnânnâzízmínnimikoefícíêntami
AT fardigolalv operatoriperetvorennâvzadačahkerovanostídlâvirodženogohvilʹovogorívnânnâzízmínnimikoefícíêntami